- Δρόμοι που ανοίγουν μόνο για όσους τολμούν να χαθούν.
- Πρόσωπα που μοιάζουν να κουβαλούν δύο ιστορίες.
- Το φως που αποκαλύπτει όσα δεν ήθελες να δεις.
Μπορεί επίσης να σας αρέσει
Κάδρα που παγώνουν τον χρόνο για να τον ακούσεις. Ήχοι που θυμίζουν κάτι που δεν έζησες. Η πραγματικότητα που υποχωρεί σαν κουρτίνα.
Διάδρομοι που στενεύουν όσο προχωράς. Μνήμες που επιστρέφουν με δικό τους ρυθμό. Το αόρατο που διεκδικεί χώρο.
Σκιές που δεν ακολουθούν το σώμα. Φωνές που ακούγονται μόνο όταν σωπαίνεις. Το αόρατο που επιμένει να γίνει ορατό.
Διάδρομοι που οδηγούν σε μνήμες, όχι σε δωμάτια. Πρόσωπα που μοιάζουν να θυμούνται κάτι πριν το ζήσουν. Το φως σαν τελετουργία αποκάλυψης.