- Σκιές που δεν ακολουθούν το σώμα.
- Φωνές που ακούγονται μόνο όταν σωπαίνεις.
- Το αόρατο που επιμένει να γίνει ορατό.
Σκιές που δείχνουν την αλήθεια πριν την πεις. Ανάσες που γεμίζουν τον χώρο σαν αόρατη ομίχλη. Το άγνωστο που στέκεται δίπλα σου […]
Παράθυρα που δείχνουν κάτι διαφορετικό κάθε φορά. Σιωπές που μοιάζουν με υπόσχεση. Το άγνωστο που σε παρακολουθεί ευγενικά.
Ομίχλη που δεν κρύβει· προστατεύει. Κάδρα που μοιάζουν να αναπνέουν αργά. Η πραγματικότητα που ραγίζει για να φανεί το υπόγειο επίπεδο.
Δρόμοι που μοιάζουν να σε διαλέγουν πριν τους περπατήσεις. Σιωπές που κουβαλούν παλιές υποσχέσεις. Το σκοτάδι που δεν φοβάται να μιλήσει πρώτο.