Σήμερα γίνομαι 63.
Δεν ήταν η πιο εύκολη χρονιά της ζωής μου.
Με δοκίμασε επαγγελματικά, σωματικά και προσωπικά. Υπήρξαν στιγμές που ένιωσα ότι ο χρόνος έτρεξε πιο γρήγορα από εμένα.
Η ζωή όμως δεν μας ζητά να μένουμε αλώβητοι. Μας ζητά να σηκωνόμαστε κάθε φορά που πέφτουμε. Και επειδή το χιούμορ είναι και αυτό μια μορφή αισιοδοξίας…
Στα 63, δεν ονειρεύομαι να γίνω ξανά 33.
Αυτό συμβαίνει μόνο στον κινηματογράφο.
Αρκεί να είμαι… AMG 63 (όσοι γνωρίζουν καταλαβαίνουν τι εννοώ).
Με περισσότερα χιλιόμετρα.
Με περισσότερες ιστορίες.
Με περισσότερη σοφία.
Και, ελπίζω, με αρκετό δρόμο ακόμη μπροστά μου.
Καλώς να έρθουν τα 63.
Το ταξίδι συνεχίζεται…
Βρουμμμ!
