Με αυτή τη λογική μεγάλωσα: πως κάθε γυναίκα είναι φορέας φωτός, χαράς, ζωής. Ο άνδρας μπορεί να είναι πιο σκληρός, αλλά όχι πιο ανθεκτικός.
Κι όμως… τι γίνεται όταν μια γυναίκα δεν είναι ήλιος; Τότε παραβιάζεται η αρχή. Ο κόσμος σκοτεινιάζει.
Ένας ήλιος συννεφιασμένος — ή, χειρότερα, ένας μη‑ήλιος. Ένα αστέρι που απεκδύεται την φύση του.
Ο κόσμος μας εξαρτάται από τις γυναίκες περισσότερο απ’ όσο παραδεχόμαστε. Σκεφτείτε τους άνδρες χωρίς τους ήλιους τους.
Κοινοτυπίες; Ίσως. Αλήθειες; Σίγουρα.
Και τώρα… αφήστε ένα ψυχεδελικό τραγούδι να κάνει τα υπόλοιπα.
