- Κάδρα που παγώνουν τον χρόνο για να τον ακούσεις.
- Ήχοι που θυμίζουν κάτι που δεν έζησες.
- Η πραγματικότητα που υποχωρεί σαν κουρτίνα.
Σκιές που δεν ακολουθούν το σώμα. Φωνές που ακούγονται μόνο όταν σωπαίνεις. Το αόρατο που επιμένει να γίνει ορατό.
Διάδρομοι που οδηγούν σε μνήμες, όχι σε δωμάτια. Πρόσωπα που μοιάζουν να θυμούνται κάτι πριν το ζήσουν. Το φως σαν τελετουργία αποκάλυψης.
Παράθυρα που βλέπουν σε άλλες εποχές. Ίχνη που δεν άφησε κανείς — κι όμως υπάρχουν. Το βλέμμα που ανοίγει πόρτες χωρίς να […]
Αντικείμενα που αλλάζουν θέση όταν δεν τα κοιτάς. Φωνές που μοιάζουν με απόηχο άλλης ζωής. Το σκοτάδι που ξέρει περισσότερα από εσένα.