- Φως που πέφτει σαν προαίσθημα.
- Πρόσωπα που μοιάζουν να σε ξέρουν από πριν.
- Το μυστήριο που δεν ζητά λύση.
Δωμάτια που αλλάζουν διάθεση όταν τα κοιτάς. Σιωπές που μοιάζουν με προειδοποίηση. Το παρελθόν που επιστρέφει με βήματα αθόρυβα.
Σκιές που δείχνουν την αλήθεια πριν την πεις. Ανάσες που γεμίζουν τον χώρο σαν αόρατη ομίχλη. Το άγνωστο που στέκεται δίπλα σου […]
Σκιές που δεν ακολουθούν το σώμα. Φωνές που ακούγονται μόνο όταν σωπαίνεις. Το αόρατο που επιμένει να γίνει ορατό.
Ομίχλη που δεν κρύβει· προστατεύει. Κάδρα που μοιάζουν να αναπνέουν αργά. Η πραγματικότητα που ραγίζει για να φανεί το υπόγειο επίπεδο.