- Διάδρομοι που στενεύουν όσο προχωράς.
- Μνήμες που επιστρέφουν με δικό τους ρυθμό.
- Το αόρατο που διεκδικεί χώρο.
Μπορεί επίσης να σας αρέσει
Δρόμοι που μοιάζουν να σε διαλέγουν πριν τους περπατήσεις. Σιωπές που κουβαλούν παλιές υποσχέσεις. Το σκοτάδι που δεν φοβάται να μιλήσει πρώτο.
Ομίχλη που δεν κρύβει· προστατεύει. Κάδρα που μοιάζουν να αναπνέουν αργά. Η πραγματικότητα που ραγίζει για να φανεί το υπόγειο επίπεδο.
Σκιές που δείχνουν την αλήθεια πριν την πεις. Ανάσες που γεμίζουν τον χώρο σαν αόρατη ομίχλη. Το άγνωστο που στέκεται δίπλα σου […]
Φως που πέφτει σαν προαίσθημα. Αντικείμενα που μοιάζουν να έχουν δική τους ιστορία. Η πραγματικότητα που τρίζει πριν μεταμορφωθεί.