- Διάδρομοι που οδηγούν σε μνήμες, όχι σε δωμάτια.
- Πρόσωπα που μοιάζουν να θυμούνται κάτι πριν το ζήσουν.
- Το φως σαν τελετουργία αποκάλυψης.
Σκιές που καθυστερούν μισό δευτερόλεπτο. Βήματα που δεν ανήκουν σε κανέναν. Η πραγματικότητα που τρεμοπαίζει σαν παλιό φιλμ.
Παράθυρα που δείχνουν κάτι διαφορετικό κάθε φορά. Σιωπές που μοιάζουν με υπόσχεση. Το άγνωστο που σε παρακολουθεί ευγενικά.
Δρόμοι που μοιάζουν να σε διαλέγουν πριν τους περπατήσεις. Σιωπές που κουβαλούν παλιές υποσχέσεις. Το σκοτάδι που δεν φοβάται να μιλήσει πρώτο.
Δωμάτια που αλλάζουν διάθεση όταν τα κοιτάς. Σιωπές που μοιάζουν με προειδοποίηση. Το παρελθόν που επιστρέφει με βήματα αθόρυβα.