- Διάδρομοι που οδηγούν σε μνήμες, όχι σε δωμάτια.
- Πρόσωπα που μοιάζουν να θυμούνται κάτι πριν το ζήσουν.
- Το φως σαν τελετουργία αποκάλυψης.
Αντικείμενα που αλλάζουν θέση όταν δεν τα κοιτάς. Φωνές που μοιάζουν με απόηχο άλλης ζωής. Το σκοτάδι που ξέρει περισσότερα από εσένα.
Φως που πέφτει σαν προαίσθημα. Αντικείμενα που μοιάζουν να έχουν δική τους ιστορία. Η πραγματικότητα που τρίζει πριν μεταμορφωθεί.
Φως που πέφτει σαν προαίσθημα. Πρόσωπα που μοιάζουν να σε ξέρουν από πριν. Το μυστήριο που δεν ζητά λύση.
Διάδρομοι που στενεύουν όσο προχωράς. Μνήμες που επιστρέφουν με δικό τους ρυθμό. Το αόρατο που διεκδικεί χώρο.