- Διάδρομοι που οδηγούν σε μνήμες, όχι σε δωμάτια.
- Πρόσωπα που μοιάζουν να θυμούνται κάτι πριν το ζήσουν.
- Το φως σαν τελετουργία αποκάλυψης.
Δρόμοι που μοιάζουν να σε διαλέγουν πριν τους περπατήσεις. Σιωπές που κουβαλούν παλιές υποσχέσεις. Το σκοτάδι που δεν φοβάται να μιλήσει πρώτο.
Σκιές που αλλάζουν θέση όταν δεν κοιτάς. Μνήμες που επιστρέφουν με δικό τους βηματισμό. Το άγνωστο που σε αναγνωρίζει πρώτο.
Σκιές που δεν ακολουθούν το σώμα. Φωνές που ακούγονται μόνο όταν σωπαίνεις. Το αόρατο που επιμένει να γίνει ορατό.
Σιωπές που έχουν βάρος. Χώροι που μοιάζουν στοιχειωμένοι από το παρελθόν τους. Μεταφυσική που δεν εξηγείται — απλώς συμβαίνει.