Ως… άγνωστον οτιδήποτε διαβάζετε στις ειδήσεις είναι ήδη παρελθόν. Και αυτό ισχύει κυρίως για τις οικονομικές ειδήσεις. Η συνήθης αντίδραση είναι αμέσως να σκεφτούμε κι εμείς να κάνουμε αυτό, το οποίο διαβάσαμε. Αλλά είναι αργά.
Αφού το διάβασες είναι παρελθόν. Βέβαια οι καλύτερες ιδέες μας είναι των… άλλων, οπότε δεν θα πρέπει να θεωρήσουμε πως αυτό, το οποίο μας άρεσε δεν μπορεί να επαναληφθεί με κάποιον άλλον τρόπο (τον δικό μας).
Δράττομαι της αφορμής της σημαντικής αύξησης της τιμής του λαδιού στις Μεσογειακές χώρες και αναρωτιέμαι μία εκδοχή τύπου Airbnb για το λάδι:
Την Oilbnb.
Προφανώς το προηγούμενο είναι κατά κάποιον τρόπο μία… εξυπνάδα, διότι δεν διαφέρει από τις γνωστές πλατφόρμες τύπου skroutz ενώ δεν έχει και νόημα.
Αλλά πού θέλω να καταλήξω;
Οι άνθρωποι δεν γνωρίζουμε δύο βασικά ζητήματα της ζωής:
- Δεν μπορούμε να φανταστούμε μία κατάσταση προτού αυτή συμβεί και τη ζήσουμε. Επί Belle Époque (1871-1914) στο Παρίσι ήταν αδιανόητη η φρίκη του επερχόμενου Α΄ΠΠ. Παρομοίως αδιανόητο ήταν έως το ξέσπασμα του Β΄ΠΠ το Ολοκαύτωμα. Αλλά και στην Ιαπωνία πριν τη ρίψη των ατομικών βομβών κανένας δεν μπορούσε να φανταστεί το μέγεθος της καταστροφής και των συνεπειών.
- Επίσης νομίζουμε πως πάντα οι άνθρωποι ήταν ευτυχέστεροι στο παρελθόν. Αλλά αυτό εξηγείται από το γεγονός πως τα προβλήματα του 1920 του 50 του 70 είναι διαφορετικά από αυτά του σήμερα. Και τα οποία δεν επιθυμούμε να αντιμετωπίσουμε.
Με τα προηγούμενα θέλω να σημειώσω πως την εξέλιξη της τιμής του λαδιού σε μία περιοχή, όπου αποτελεί βασικό προϊόν δεν την υποπτεύθηκε κανείς (από όσο γνωρίζω), όπως κανένας δεν σκέφτηκε το Ελληνικό Airbnb.
Αύριο θα είναι κάτι άλλο, το οποίο όμως ήδη υλοποιείται ή σχεδιάζεται.
Oilbnb λοιπόν για την έμπνευση…
