Τον Ρότζερ Μουρ τον γνωρίζετε. Εμένα προσωπικά μου άρεσε πάντα και κυρίως τον έχω συνδυάσει με τις ταινίες του James Bond αλλά και αρκετά παλιότερα με τον Άγιο ως Simon Templar και τους Αντίζηλους μαζί με τον Τόνυ Κέρτις.
Ωστόσο όταν ο ίδιος ρωτήθηκε ποιος ήταν ο καλύτερος ρόλος της καριέρας του αυτός απάντησε στην ταινία “Ο Άνθρωπος που Κυνηγούσε τον Εαυτόν του”. Και ποια είναι αυτή η ταινία και γιατί το είπε;
Η ταινία είναι μία άγνωστη και υποτιμημένη μεταφορά μίας μικρής ιστορίας του Άγγλου συγγραφέα Άντονι Άρμστρονγκ στην μεγάλη οθόνη και ο Μούρ το είπε, διότι σε αυτήν δεν χρειάστηκε να δείχνει τα καλογυαλισμένα δόντια του ή το στυλ του αλλά να εκφράσει συναισθήματα. Ο ηθοποιός δεν μπορεί να είναι… μπιμπελό. Όπως δήλωσε ο ίδιος σε αυτήν την ταινία πραγματικά έπαιξε!
Στην ταινία αυτή, η οποία ομολογώ σου δημιουργεί άβολα συναισθήματα έρχεσαι αντιμέτωπος με μία πραγματικότητα, την οποίαν αντιμετωπίζεις και στη ζωή σου. Δεν βλέπεις εσύ την ταινία, αυτή σε βλέπει. Λέγεται πως ο ορισμός της κόλασης είναι πως πριν πεθάνεις συναντάς τον εαυτόν σου, όπως θα μπορούσε να είναι. Και κάπως αντίστοιχα το ίδιο ισχύει σε αυτήν την μεταφυσική ταινία. Σκέψου όμως πώς θα ήταν, εάν επικρατούσε αυτή η εκδοχή και σε παραγκώνιζε. Τι θα συνέβαινε;
Το μεγάλο ερωτηματικό, το οποίο δυστυχώς δεν απαντάται στην ταινία και είναι και το πολύ σοβαρό αδύναμο σημείο της (ίσως και γι΄ αυτό να μην έτυχε κάποιας καλύτερης υποδοχής) είναι ποια συνείδηση θα επικρατήσει. Διότι ο πραγματικός σου εαυτός έχει την ίδια συνείδηση με τον καταπιεσμένο ή όχι;
