Μόλις 400 από τους 250,000 χρυσοθήρες, οι οποίοι μετέβησαν στο Κλόνταϊκ (στην Αλάσκα) προκειμένου να ανακαλύψουν φλέβες χρυσού πλούτισαν… Οι υπόλοιποι 249,600 επέστρεψαν πιο φτωχοί κι’ από φτωχοί (και όχι πάντα αρτιμελείς, λόγω κρυοπαγημάτων)… Ελπίζω να αντιλαμβάνεσθε τι εστί Κλόνταϊκ…
“3 προς 3,400” (0,09%)
Μόλις 3 ήταν τα πλοία, τα οποία βυθίστηκαν τους 3 πρώτους μήνες του 1944 από τα 3,400 τα οποία διέσχισαν τον Βόρειο Ατλαντικό μεταφέροντας Αμερικανούς στρατιώτες στην Αγγλία… Ελπίζω να αντιλαμβάνεσθε τι εστί Βόρειος Ατλαντικός τον χειμώνα… και πως ακριβώς βυθίστηκαν…
Τελικά ποιοί ήταν οι “τυχεροί” και ποιοί οι “άτυχοι”;
Οι 400 σε σχέση με τους 250,000 σαφώς ήταν, τι να σκεφθούμε όμως για όσους ήσαν στα μόλις 3 πλοία από τα 3,400; Σίγουρα οι ναυτικοί των 3,397 πλοίων ήταν οι τυχεροί. Προσέξτε πως η τύχη μερικές φορές είναι με το μέρος των… πολλών και όχι των λίγων, όπως ουσιαστικά νομίζεται… (αυτή είναι μία πολύ σημαντική παρατήρηση)…
Ωστόσο υπάρχει και ο προβληματισμός… Το κυνήγι του ονείρου πως μπορεί να καταλήξει αλλά και πως αλλάζουν οι καιροί για τους ισχυρούς. Κάποια στιγμή η Ναζιστική Γερμανία έχασε… 72 υποβρύχια μέσα σε λίγες ώρες και φυσικά ο Βόρειος Ατλαντικός έγινε… λίμνη των Συμμάχων…
Δήλωση 1:
“Ο ρόλος μου ήταν να αντιμετωπίσω το μέλλον στην πιο σκοτεινή του ημέρα.”
Αυτή ήταν η διφορούμενη δήλωση ομολογίας του Ναυάρχου Wilhelm Canaris και για την οποία τελικά απαγχονίστηκε λίγες εβδομάδες πριν την λήξη του Β΄ΠΠ… Ο Canaris ήταν ο μυστηριώδης αρχηγός της Υπηρεσίας αντικατασκοπείας του Γερμανικού στρατιωτικού επιτελείου… Τελικά η πιο σκοτεινή του ημέρα του μέλλοντός του, αποδείχθηκε η ημέρα του… απαγχονισμού του… Οι δηλώσεις, οι αφορώσες τους άλλους (εν προκειμένω το αβέβαιο μέλλον της Ναζιστικής Γερμανίας μετά την συντριβή της) μπορεί να λειτουργήσουν για εκείνον, ο οποίος τις εκφράζει…
Δηλώσεις Χ 2:
-“Έχω αρκετά χρήματα για να πληρώνω την πολυτέλεια να συντηρώ ακόμα και τους εχθρούς μου.”
-Savva Timofeyevich Morozov (Савва Тимофеевич Морозов)
Ένας εκ των πλουσιοτέρων Ρώσων βιομηχάνων στον τομέα κλωστοϋφαντουργίας πριν την Ρωσική Επανάσταση, με σοσιαλιστικές απόψεις (εισήγαγε την κατανομή κερδών στους εργαζομένους του) και χρηματοδοτούσε τους… Μπολσεβίκους (αν και οι εργάτες του… απεργούσαν)! Βρέθηκε δολοφονημένος από πυροβόλο όπλο στις Κάννες το 1905.
Και η αντιδήλωση:
“Θα έπαιρνα χρήματα ακόμα και από τον διάβολο εάν αυτό χρειαζόταν για να υπηρετήσω την επανάσταση.”
– Vladimir Lenin (Влади́мир Ильи́ч Улья́нов – Ленин)
Κυνισμός έναντι κυνισμού, αλλά ο δεύτερος σαφώς πολύ πιο αποτελεσματικός… Τελικά το μέγαρο του πρώτου στην Μόσχα έγινε το σπίτι… Πολιτισμού του Προλεταριάτου (Proletkult Пролетку́льт) ενώ και με τις χρηματοδοτήσεις του ο παράνομος και πάμπτωχος δεύτερος επέτυχε το σχεδόν αδύνατο…
Προσοχή λοιπόν και στις κάθε είδους “επενδύσεις”… και κυρίως προσοχή στις… κυνικές δηλώσεις…
Στην φωτογραφία το πρώτο φύλο της εφημερίδας Iskra И́скра, την οποία εξέδιδε το 1900 στην Γενεύη ο δεύτερος με την… χρηματοδότηση του πρώτου!
Παρεμπιπτόντως το motto της εφημερίδας ήταν:
“Из искры возгорится пламя” (“Από μία σπίθα θα φουντώσει η φωτιά”), προερχόμενο από μία γραμμή της απάντησης του Alexander Odoevsky, από ένα ποιήμα του Alexander Pushkin… το οποίο ταχυδρομήθηκε στους αντι-τσαρικούς φυλακισμένους στην Σιβηρία των (Ρωσικών) Δεκεμβριανών…
Αρχική Δημοσίευση: 4 Φεβ. 2015
