- Σκιές που δεν ακολουθούν το σώμα.
- Φωνές που ακούγονται μόνο όταν σωπαίνεις.
- Το αόρατο που επιμένει να γίνει ορατό.
Διάδρομοι που στενεύουν όσο προχωράς. Μνήμες που επιστρέφουν με δικό τους ρυθμό. Το αόρατο που διεκδικεί χώρο.
Διάδρομοι που οδηγούν σε μνήμες, όχι σε δωμάτια. Πρόσωπα που μοιάζουν να θυμούνται κάτι πριν το ζήσουν. Το φως σαν τελετουργία αποκάλυψης.
Φως που πέφτει σαν προαίσθημα. Πρόσωπα που μοιάζουν να σε ξέρουν από πριν. Το μυστήριο που δεν ζητά λύση.
Δρόμοι που ανοίγουν μόνο για όσους τολμούν να χαθούν. Πρόσωπα που μοιάζουν να κουβαλούν δύο ιστορίες. Το φως που αποκαλύπτει όσα δεν […]