Απόψε παρακολούθησα στις Γραμμές Τέχνης μία σπουδαία θεατρική παράσταση με μία μοναδική ερμηνεία του Νίκου Πανόπουλου.
Πολύ απλά, διότι τα λόγια δεν μπορούν να περιγράψουν αυτό που αισθάνομαι, θα ήθελα να είχα γράψει το κείμενο, να είχα σκηνοθετήσει το έργο και φυσικά να είχα τον Νίκο μαζί μου.
Το ίδιο το έργο, με τη σταδιακή μεταμόρφωση ενός συνηθισμένου ανθρώπου σε φασίστα, είναι από εκείνα που σε ακολουθούν και μετά το τέλος της παράστασης.
Ο Νίκος είναι ηθοποιός παγκόσμιας κλάσης και δεν έχω κανέναν ενδοιασμό να το γράψω αυτό. Πραγματικά χάρηκα τόσο πολύ, διότι υπάρχουν στην Ελλάδα καλλιτέχνες αυτού του σπάνιου «είδους» και δη ηθοποιοί, οι οποίοι μπορούν να σταθούν επάξια δίπλα στα μεγαλύτερα ονόματα του χώρου παγκοσμίως.
Και το γράφω έχοντας πλήρη επίγνωση της σημασίας αυτών των λέξεων.
Συγχαίρω ιδιαιτέρως τον Βασίλη Κωνσταντουλάκη, παραγωγό του έργου και ιδιοκτήτη του θεάτρου «Μικρός Κεραμεικός» στην Αθήνα, για τη διορατικότητά του. Διέκρινε την αξία του έργου συνολικά και μας το πρόσφερε.
Και βεβαίως τη Χρύσα Δρίβα, ιδιοκτήτρια των Γραμμών Τέχνης, η οποία συνεργάζεται με τον «Μικρό Κεραμεικό» και χάρη στην οποίαν έχουμε πλέον τη δυνατότητα να χαιρόμαστε θεατρικές παραστάσεις υψηλού καλλιτεχνικού επιπέδου στην πόλη μας.
Συγχαρητήρια σε όλους τους συντελεστές…
Στις φωτογραφίες, μαζί με το Νίκο.
