Αυτό είναι ένα από τα συνηθισμένα ερωτήματα που ακούγονται πολύ συχνά στις ταινίες, όταν οι πρωταγωνιστές βρίσκονται σε κάποια περίπλοκη κατάσταση ή σε αδιέξοδο. Και η αμέσως αναμενόμενη απόκριση είναι το «δεν γνωρίζω».
Το ωραίο είναι πως αυτές οι δύο φράσεις μάς συνοδεύουν συνεχώς στη ζωή μας.
Ωστόσο, παρά το φαινομενικό αδιέξοδο, είναι απολύτως ακριβείς και σωστές. Το φυσιολογικό είναι να μη γνωρίζεις τι θα κάνεις σε ανάλογες περιπτώσεις. Και όταν δεν γνωρίζεις, το πιθανότερο είναι πως θα σκεφτείς και θα μάθεις.
Υπάρχει όμως και ένα δεύτερο… ωραίο εδώ. Αυτό που νομίζεις ότι έμαθες και θα κάνεις δεν θα σε οδηγήσει οπωσδήποτε εκεί όπου έχεις εκτιμήσει.
Ως εκ τούτου, το «δεν γνωρίζω» εμπεριέχει και κάτι ακόμη: ναι μεν θα μάθω και θα κάνω, αλλά δεν γνωρίζω πού θα καταλήξει όλο αυτό.
Από τις αγαπημένες μου φράσεις, διότι μέσα της κρύβεται μια άλλη σπουδαία:
η αβεβαιότητα μας απελευθερώνει.