- Σκιές που δείχνουν την αλήθεια πριν την πεις.
- Ανάσες που γεμίζουν τον χώρο σαν αόρατη ομίχλη.
- Το άγνωστο που στέκεται δίπλα σου χωρίς να το αντιλαμβάνεσαι.
Δρόμοι που μοιάζουν να σε διαλέγουν πριν τους περπατήσεις. Σιωπές που κουβαλούν παλιές υποσχέσεις. Το σκοτάδι που δεν φοβάται να μιλήσει πρώτο.
Κάδρα που παγώνουν τον χρόνο για να τον ακούσεις. Ήχοι που θυμίζουν κάτι που δεν έζησες. Η πραγματικότητα που υποχωρεί σαν κουρτίνα.
Σκιές που αλλάζουν θέση όταν δεν κοιτάς. Μνήμες που επιστρέφουν με δικό τους βηματισμό. Το άγνωστο που σε αναγνωρίζει πρώτο.
Διάδρομοι που στενεύουν όσο προχωράς. Μνήμες που επιστρέφουν με δικό τους ρυθμό. Το αόρατο που διεκδικεί χώρο.