- Φως που πέφτει σαν προαίσθημα.
- Αντικείμενα που μοιάζουν να έχουν δική τους ιστορία.
- Η πραγματικότητα που τρίζει πριν μεταμορφωθεί.
Διάδρομοι που οδηγούν σε μνήμες, όχι σε δωμάτια. Πρόσωπα που μοιάζουν να θυμούνται κάτι πριν το ζήσουν. Το φως σαν τελετουργία αποκάλυψης.
Ομίχλη που δεν κρύβει· προστατεύει. Κάδρα που μοιάζουν να αναπνέουν αργά. Η πραγματικότητα που ραγίζει για να φανεί το υπόγειο επίπεδο.
Δρόμοι που μοιάζουν να σε διαλέγουν πριν τους περπατήσεις. Σιωπές που κουβαλούν παλιές υποσχέσεις. Το σκοτάδι που δεν φοβάται να μιλήσει πρώτο.
Δωμάτια που αλλάζουν διάθεση όταν τα κοιτάς. Σιωπές που μοιάζουν με προειδοποίηση. Το παρελθόν που επιστρέφει με βήματα αθόρυβα.