- Σκιές που αλλάζουν θέση όταν δεν κοιτάς.
- Μνήμες που επιστρέφουν με δικό τους βηματισμό.
- Το άγνωστο που σε αναγνωρίζει πρώτο.
Διάδρομοι που οδηγούν σε μνήμες, όχι σε δωμάτια. Πρόσωπα που μοιάζουν να θυμούνται κάτι πριν το ζήσουν. Το φως σαν τελετουργία αποκάλυψης.
Διάδρομοι που στενεύουν όσο προχωράς. Μνήμες που επιστρέφουν με δικό τους ρυθμό. Το αόρατο που διεκδικεί χώρο.
Φως που πέφτει σαν προαίσθημα. Αντικείμενα που μοιάζουν να έχουν δική τους ιστορία. Η πραγματικότητα που τρίζει πριν μεταμορφωθεί.
Αντικείμενα που αλλάζουν θέση όταν δεν τα κοιτάς. Φωνές που μοιάζουν με απόηχο άλλης ζωής. Το σκοτάδι που ξέρει περισσότερα από εσένα.