Τρία Διαμάντια της Ιστορίας και η Βαθύτερη Σημασία τους

Πολλές φορές έχω σκεφθεί, πως εάν επρόκειτο να περιγράψω την παγκόσμια ιστορία με τρεις μόνο ιστορίες, ποιες θα επέλεγα και γιατί; Τι θα άξιζε να μείνει στη μνήμη των μελλοντικών γενεών σε μία επόμενη ανθρωπότητα από τις χιλιάδες έτη της γνωστής μας καταγραφής;

Δεν έχω ούτε τον ελάχιστο δισταγμό να επιλέξω. Στην πραγματικότητα τις έχω επιλέξει και ουσιαστικά είναι η ίδια μου η ζωή. Σας τις παρουσιάζω:

1. Η διάβαση της Ερυθράς Θαλάσσης

Αυτό είναι ένα θαυμαστό γεγονός στην ανθρώπινη ιστορία μοναδικής αξίας και σπουδαιότητας. Όταν ο Μωϋσής και οι Εβραίοι έφθασαν στο απόλυτο εμπόδιο της Ερυθράς θάλασσας ή όπως αλλιώς μπορεί να ονομαζόταν, κυνηγημένοι από τον μαινόμενο Φαραώ με τα στρατεύματά του, τα πράγματα ήταν στο χειρότερο αδιέξοδο, το οποίο μπορεί να φαντασθεί κανείς. Εμπρός η απέραντη θάλασσα και πίσω ο Φαραώ. Και εσύ εγκλωβισμένος στη μέση χωρίς καμία ουσιαστικά δυνατότητα επιλογής.

Τη στιγμή εκείνη δεν υπήρξε αμέσως κάποια αυτονόητη απόφαση. Δεν ήταν κάτι απλό. Δημιουργήθηκαν τέσσερεις τάσεις μεταξύ των Εβραίων: η μία ήταν αυτή της ομαδικής αυτοκτονίας, η άλλη της παραδοχής πως η έξοδος απέτυχε και της επιστροφής στην πρότερη κατάσταση της σκλαβιάς, η τρίτη της μέχρι θανάτου μάχης και η τέταρτη… θα την δούμε αμέσως μετά.

Η πρώτη δεν έχει κανένα νόημα, διότι η αυτοκτονία δεν οδηγεί πουθενά. Η δεύτερη είναι μία παράδοση στην μοίρα και την συνέχιση της μίζερης και άθλιας ζωής, η τρίτη αποτελεί έναν ηρωισμό χωρίς αντίκρισμα, διότι οι πιθανότητες επιβίωσης αόπλων με έναν πανίσχυρο στρατό, όπως του Φαραώ ήταν μηδενικές ενώ η τέταρτη η πιο σοφή, αλλά με μία προϋπόθεση:

Η συνέχιση προς τα εμπρός, ανεξαρτήτως του φοβερού εμποδίου και η απόλυτη πίστη πως εάν κάνεις αυτό, το οποίο πρέπει θα τροποποιήσεις την ίδια τη φύση. Η μόνη προϋπόθεση όμως είναι να ΜΗΝ ΦΟΒΑΣΑΙ!

Και τότε εμπιστεύσου τον ΜΕΓΑΛΟ, μείνε σιωπηλός και Π Ρ Ο Χ Ω Ρ Α !!!

Οι γραφές αναφέρουν, πως ΜΟΝΟ όταν ο γενναιότερος εκ των Εβραίων προχώρησε μέσα στο νερό και τα ρουθούνια του έφθασαν την επιφάνεια του νερού και Σ Υ Ν Ε Χ Ι Σ Ε, τότε και μόνον τότε σχίστηκαν τα νερά! Πρέπει να φθάσεις χωρίς να φοβάσαι μέχρι τα άκρα.

Η διάβαση της Ερυθράς Θαλάσσης καταδεικνύει την νίκη του ανθρώπου επί του υπερφυσικού με την προϋπόθεση του ΜΗ ΦΟΒΟΥ.

2. Η Μάχη του Μαραθώνος

Δεν γνωρίζω πως έχετε διδαχθεί αυτήν την μάχη. Ίσως νομίζετε πως ήταν η γενναιότητα των Αθηναίων έναντι των Περσών, η οποία οδήγησε στην μεγαλειωδέστερη νίκη όλων των αιώνων. Αυτό όμως είναι λάθος. Η νίκη του Μαραθώνος είναι προϊόν μιάς ασύλληπτα ευφυούς στρατηγικής και τακτικής, την οποία ακολούθησε ο Μιλτιάδης, μέσα από πλείστες όσες αντιξοότητες και κυρίως τις αντιδράσεις των άλλων Αθηναίων στρατηγών. Και μπορώ να σας διαβεβαιώσω πως το μεγαλύτερο πρόβλημα του Μιλτιάδη δεν ήταν οι Πέρσες, αλλά οι δικοί του άνθρωποι.

Αλλά επέτυχε το μοναδικό να εξισορροπήσει μεταξύ των αντιδράσεων των δικών του ανθρώπων (αναλαμβάνοντας τεράστιο ρίσκο) και μαζί να εκτελέσει μία σειρά εκπληκτικά ευφυών κινήσεων επί του πεδίου της μάχης κερδίζοντας κατά κράτος τους εξ’ ίσου ικανούς και γενναίους αντιπάλους στρατιώτες. Και οι Πέρσες για την ζωή τους μάχονταν!

Και μετά την τεράστια αυτή επιτυχία δεν αδράνησε, αλλά διέβλεψε τον θανάσιμο κίνδυνο της κατάληψης της αφύλακτης πόλης των Αθηνών και διέταξε όλο τον στρατό να τρέξει ΑΜΕΣΩΣ (και μετά την φοβερή κόπωση της μάχης) μετά την νίκη στην Αθήνα, ώστε να προλάβει τον Ξέρξη προτού αποβιβάσει τα στρατεύματα του και καταλάβει την πόλη από την άλλη πλευρά της Αττικής!

Η Μάχη του Μαραθώνος καταδεικνύει την νίκη του ανθρώπου επί της λογικής, διότι οι Πέρσες ήταν ούτως ή άλλως ισχυρότεροι και πως με την απόλυτη ψυχραιμία και ευφυΐα μπορείς να ανατρέψεις οποιαδήποτε πρόβλεψη. Απαιτεί δε μεγαλύτερο θάρρος η επιβολή των απόψεών σου επί των φίλων παρά επί των εχθρών. Και μετά την νίκη όμως πρέπει να τρέξεις περισσότερο! Αριστούργημα ζωής!

3. Η Μετάβαση του Λένιν στην Τσαρική Ρωσία εν μέσω του Πολέμου με την Γερμανία

Ο Λένιν ήταν ένας απένταρος εξόριστος χωρίς καμία υλική δύναμη στην Ζυρίχη. Είχε σχεδόν περιπέσει σε κατάθλιψη, διότι δεν μπορούσε να συμμετάσχει στην επανάσταση, η οποία είχε ήδη αρχίσει στην Ρωσία. Αλλά από την Ζυρίχη το να μεταβεί κανείς στην Ρωσία έπρεπε να διασχίσει την Γερμανία. Την περίοδο εκείνη (1917) η Γερμανία με την Ρωσία ήταν σε πόλεμο και η Γερμανία νικούσε σε όλα τα μέτωπα. Κι όμως αυτός ο άνθρωπος κατόρθωσε να συνομιλήσει με την Γερμανική ηγεσία, η οποία αποφάσισε να τον μεταφέρει η ίδια μέσα σε ένα σφραγισμένο βαγόνι τραίνου.

Οι Γερμανοί σωστά διέβλεψαν πως ο Λένιν ήταν ικανός να ανατρέψει τον τσάρο και κατόπιν να υπογράψει συνθήκη με την Γερμανία, ώστε να τερματισθεί ο πόλεμος στο Ανατολικό μέτωπο. Πράγμα, το οποίο και έγινε αλλά χωρίς ουσιαστικό αντίκρισμα, αφού μετά από έναν χρόνο η Γερμανία ηττήθηκε ολοσχερώς και όλα της τα εδαφικά κέρδη εξανεμίσθηκαν.

Ο Λένιν έως τότε εθεωρείτο ένα ναυάγιο, ένας αποτυχημένος. Σε έξι μήνες αργότερα ο σκοπός είχε επιτευχθεί και ηγείτο της Ρωσίας συντρίβοντας έναν πανίσχυρο αυτοκράτορα.

Αλλά το πώς ένας απλός θνητός κατάφερε να επιτύχει το ακατόρθωτο καταδεικνύει την απόλυτη νίκη του ανθρώπου ενάντια σε όλες τις πιθανότητες! Και προσοχή στους φαινομενικά… αποτυχημένους!

Σημ. Οι λεπτομέρειες των προηγούμενων γεγονότων αποτελούν ολόκληρο κεφάλαιο από μόνες τους. Επίσης η επιλογή είναι άκρως υποκειμενική!