“Poor Taste”

Επειδή χθες κλείσαμε με έναν ωραίο διάλογο από το σενάριο του SPECTRE θα ξεκινήσω σήμερα με έναν άλλον επίσης πολύ χαρακτηριστικό:

-On what grounds exactly?
-Poor taste in friends.

-Με τι κατηγορίες ακριβώς;
-Κακή (φτωχή) επιλογή φίλων!

Στην Αγγλική ακούγεται καλύτερα νομίζω η φράση “poor taste”, φτωχή γεύση!

Οι κακές επιλογές φίλων κάθε είδους επισύρουν κυρώσεις. Και όταν αυτές (οι κακές επιλογές) αρχίζουν να γίνονται “αυτονόητες” και υπεισέρχεται η διπολική λογική, τότε το απρόβλεπτο αρχίζει να γίνεται περισσότερο πιθανό.

Τα γράφω αυτά, διότι κατά τη γνώμη μου οι πολιτικές αναλύσεις κάθε είδους με αφορμή γεγονότα, όπως το χθεσινό στην Γαλλία (αλλά και αλλού, Ελλάδα, ΗΠΑ, Βρετανία) μακράν απέχουν από την ακριβή μετάφραση των τάσεων και των δυνάμεων, οι οποίες φαίνεται να επικρατούν.

Φυσικά δεν διατείνομαι ότι γνωρίζω τι συμβαίνει και όλες οι σκέψεις μου αποτελούν υποκειμενικές προσεγγίσεις, αν και μία έφεση “εις την Μαντικήν” δεν μπορώ να μην παραδεχθώ ότι την διαθέτω.

Τα φαινόμενα του “άσπρου-μαύρου”, το “οι άλλοι είναι καλύτεροι;”, της “αρνητικής ψήφου”, της δήθεν “νίκης της Δημοκρατίας” της “επικράτησης του λαϊκισμού” και όλο το σχετικό στερέωμα αυτού του τύπου των επιχειρημάτων δεν δείχνουν ασθένεια της πολιτικής, αλλά ασθένεια και βαρύτατη μάλιστα της κοινωνίας.

Και πρέπει να μεταφραστούν με ΕΝΤΕΛΩΣ διαφορετικό τρόπο, από αυτόν τον οποίο διαβάζω (εντός και εκτός).

Διότι γνωρίζετε πως, όπως λέγει η λαϊκή σοφία, “δείξε μου τον φίλο σου να σου πω ποιος είσαι”. Και αυτές οι “κακές επιλογές” φίλων (poor taste, είπαμε), ανοίγουν άλλες ορέξεις διότι αποκαλύπτουν το ποιόν της σκέψης (;) και του χαρακτήρα.

Και επειδή όπως επίσης γνωρίζετε “πιστόν φίλον εν κινδύνεις γιγνώσκεις”, η φτωχή επιλογή έχει και άλλες συνέπειες.

Αφήνω τα διφορούμενα και σταματώ -για την ώρα μόνον-, εδώ.

Καλημέρα!