Οχυρωμένοι Πολίτες

Ο τίτλος είναι λογοτεχνική παράφραση της ταινίας του 1945 «Ρώμη, ανοχύρωτη πόλις», του Ρομπέρτο Ροσελίνι.

Η τελευταία συγκλονιστική σκηνή της εν λόγω ταινίας είναι η σκηνή της εκτέλεσης ενός καθολικού ιερωμένου, του Ντομ Πιέτρο από τους ναζί κατακτητές εξ΄αιτίας της αντιστασιακής του δράσης. (Η Ρώμη είχε καταληφθεί επί εννέα μήνες από τους πρώην συμμάχους της).

Οι 12 στρατιώτες του Ιταλικού αποσπάσματος ενώ ακούν τα θλιβερά σφυρίγματα των μικρών παιδιών, τα οποία παρακολουθούν πίσω έναν φράχτη, αστοχούν χαρακτηριστικά και χωρίς τον παραμικρό δισταγμό, πυροβολώντας το χώμα και κανένας τον Ντομ Πιέτρο.

Τούτο με τον άμεσο και προφανή κίνδυνο να εκτελεσθούν οι ίδιοι επί τόπου.

Το τραγικό τέλος δίνει ο έξαλλος ναζί αξιωματικός με το περίστροφό του.

Η ασπρόμαυρη ομορφιά της σκηνής αυτής έγκειται στην ανυπακοή, η οποία υπερβαίνει την πράξη του θανάτου.

Αποτελεί μία στιγμή μεγαλειώδους αντίστασης σε ένα προδιαγεγραμμένο γεγονός. Και αν και δεν απέτρεψε την εξέλιξή του, διέλυσε τα οχυρά της στυγνής επιβολής.

Είναι η τεράστια δύναμις της “Ανοχύρωτης Ανυπακοής”… και των ανοχύρωτων ελεύθερων πολιτών.