“Επιτέλους βρήκα έναν παράδεισο”, μονολόγησε ο πρωταγωνιστής σε κάποια ταινία.
Λίγα δευτερόλεπτα μετά ωστόσο σκέφτηκε:
“Όμως δεν θα ήταν παράδεισος αν ανήκε μονάχα σε μένα”.
Μπορεί επίσης να σας αρέσει
Τα εφετινά μου γενέθλια τα αφιερώνω σε κάποιον άγνωστο -υποθέτω για τους περισσοτέρους- μεγάλο ηθοποιό, τον Σάμιουελ Σ. Χιντς (1875-1948). Ο Χιντς […]
Μόνο πως τώρα την λέξη “Τρομοκρατία” δεν την χρησιμοποιώ με την σύγχρονη εκδοχή της, αλλά με την έννοια της Γαλλικής Επαναστάσεως. Το […]
Προ ημερών ανέβηκα τις σκάλες της οδού Αγίου Νικολάου και ταυτοχρόνως τις μετρούσα: 194 σκαλοπάτια. Αλλού διάβασα πως είναι… 193, αλλά τώρα […]
Το περασμένο καλοκαίρι στο γραφείο μου πρόσεξα να περπατάει ένα μυρμήγκι, 2-3 περίπου χιλιοστά σε μήκος, ένα τυπικό κλασσικό μαύρο μυρμήγκι. Τότε […]