- Δωμάτια που αλλάζουν διάθεση όταν τα κοιτάς.
- Σιωπές που μοιάζουν με προειδοποίηση.
- Το παρελθόν που επιστρέφει με βήματα αθόρυβα.
Διάδρομοι που οδηγούν σε μνήμες, όχι σε δωμάτια. Πρόσωπα που μοιάζουν να θυμούνται κάτι πριν το ζήσουν. Το φως σαν τελετουργία αποκάλυψης.
Σκιές που καθυστερούν μισό δευτερόλεπτο. Βήματα που δεν ανήκουν σε κανέναν. Η πραγματικότητα που τρεμοπαίζει σαν παλιό φιλμ.
Διάδρομοι που στενεύουν όσο προχωράς. Μνήμες που επιστρέφουν με δικό τους ρυθμό. Το αόρατο που διεκδικεί χώρο.
Ομίχλη που δεν κρύβει· προστατεύει. Κάδρα που μοιάζουν να αναπνέουν αργά. Η πραγματικότητα που ραγίζει για να φανεί το υπόγειο επίπεδο.