- Ομίχλη που δεν κρύβει· προστατεύει.
- Κάδρα που μοιάζουν να αναπνέουν αργά.
- Η πραγματικότητα που ραγίζει για να φανεί το υπόγειο επίπεδο.
Μπορεί επίσης να σας αρέσει
Σκιές που αλλάζουν θέση όταν δεν κοιτάς. Μνήμες που επιστρέφουν με δικό τους βηματισμό. Το άγνωστο που σε αναγνωρίζει πρώτο.
Κάδρα που παγώνουν τον χρόνο για να τον ακούσεις. Ήχοι που θυμίζουν κάτι που δεν έζησες. Η πραγματικότητα που υποχωρεί σαν κουρτίνα.
Δωμάτια που αλλάζουν διάθεση όταν τα κοιτάς. Σιωπές που μοιάζουν με προειδοποίηση. Το παρελθόν που επιστρέφει με βήματα αθόρυβα.
Παράθυρα που βλέπουν σε άλλες εποχές. Ίχνη που δεν άφησε κανείς — κι όμως υπάρχουν. Το βλέμμα που ανοίγει πόρτες χωρίς να […]