- Φως που πέφτει σαν προαίσθημα.
- Αντικείμενα που μοιάζουν να έχουν δική τους ιστορία.
- Η πραγματικότητα που τρίζει πριν μεταμορφωθεί.
Μπορεί επίσης να σας αρέσει
Κάδρα που παγώνουν τον χρόνο για να τον ακούσεις. Ήχοι που θυμίζουν κάτι που δεν έζησες. Η πραγματικότητα που υποχωρεί σαν κουρτίνα.
Σκιές που αλλάζουν θέση όταν δεν κοιτάς. Μνήμες που επιστρέφουν με δικό τους βηματισμό. Το άγνωστο που σε αναγνωρίζει πρώτο.
Διάδρομοι που οδηγούν σε μνήμες, όχι σε δωμάτια. Πρόσωπα που μοιάζουν να θυμούνται κάτι πριν το ζήσουν. Το φως σαν τελετουργία αποκάλυψης.
Διάδρομοι που στενεύουν όσο προχωράς. Μνήμες που επιστρέφουν με δικό τους ρυθμό. Το αόρατο που διεκδικεί χώρο.