- Ομίχλη που δεν κρύβει· προστατεύει.
- Κάδρα που μοιάζουν να αναπνέουν αργά.
- Η πραγματικότητα που ραγίζει για να φανεί το υπόγειο επίπεδο.
Μπορεί επίσης να σας αρέσει
Δρόμοι που ανοίγουν μόνο για όσους τολμούν να χαθούν. Πρόσωπα που μοιάζουν να κουβαλούν δύο ιστορίες. Το φως που αποκαλύπτει όσα δεν […]
Δωμάτια που θυμούνται ποιος μπήκε τελευταίος. Ήχοι που δεν ανήκουν στη νύχτα. Το αόρατο που σε αγγίζει σαν σκιά.
Σκιές που αλλάζουν θέση όταν δεν κοιτάς. Μνήμες που επιστρέφουν με δικό τους βηματισμό. Το άγνωστο που σε αναγνωρίζει πρώτο.
Διάδρομοι που στενεύουν όσο προχωράς. Μνήμες που επιστρέφουν με δικό τους ρυθμό. Το αόρατο που διεκδικεί χώρο.