- Διάδρομοι που οδηγούν σε μνήμες, όχι σε δωμάτια.
- Πρόσωπα που μοιάζουν να θυμούνται κάτι πριν το ζήσουν.
- Το φως σαν τελετουργία αποκάλυψης.
Φως που πέφτει σαν προαίσθημα. Πρόσωπα που μοιάζουν να σε ξέρουν από πριν. Το μυστήριο που δεν ζητά λύση.
Σκιές που δείχνουν την αλήθεια πριν την πεις. Ανάσες που γεμίζουν τον χώρο σαν αόρατη ομίχλη. Το άγνωστο που στέκεται δίπλα σου […]
Δωμάτια που θυμούνται ποιος μπήκε τελευταίος. Ήχοι που δεν ανήκουν στη νύχτα. Το αόρατο που σε αγγίζει σαν σκιά.
Δρόμοι που μοιάζουν να σε διαλέγουν πριν τους περπατήσεις. Σιωπές που κουβαλούν παλιές υποσχέσεις. Το σκοτάδι που δεν φοβάται να μιλήσει πρώτο.