Μία παγκόσμια αμηχανία έχει προκληθεί από αυτό, το οποίο φαίνεται πρωτόγνωρο. Από μεθόδους, τις οποίες οι “αψεγάδιαστοι” των Βρυξελλών και της κάθε Ευρωπαϊκής πρωτεύουσας θεωρούν μη politically correct (κατανοείτε πιστεύω) και ανεξήγητες.
Κι όμως! Δεν είναι αυτό, το οποίο νομίζετε!
Οι Ηνωμένες Πολιτείες βιώνουν το δικό τους… 1981! Εμείς οι μεγαλύτεροι έχουμε εικόνα του τι συνέβη στην Ελλάδα τότε. Ήταν η εποχή της ανόδου στην εξουσία του ΠΑ.ΣΟ.Κ. η οποία προκάλεσε τεράστιες κοινωνικοπολιτικές αλλαγές. Το κίνητρό της ήταν εξάλλου η “Αλλαγή”. Και τα συνθήματά της, μήπως θυμόσαστε ποια ήταν;
“Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες”, “Εδώ και τώρα Αλλαγή” μέχρι το – θρυλικό πλέον – “Περήφανα νιάτα, τιμημένα γηρατειά”.
Μήπως – γράφω μήπως- διακρίνετε μία ομοιότητα με τα συνθήματα, τα οποία αναλογικά χρησιμοποιήθηκαν στην εκστρατεία και πολιτική του νυν Προέδρου των Η.Π.Α.; Θα έλεγε κανείς πως ο νυν Πρόεδρος, χρησιμοποίησε ανάλογους μηχανισμούς. Δεν συγκρίνω ιδεολογίες ή προγράμματα, αλλά τρόπους πολιτικής κινητοποίησης.
Γιατί όμως είχαν επιτυχία ΚΑΙ εκεί;
Διότι πίσω από τα συνθήματα κρυβόταν μια συσσωρευμένη αίσθηση ματαίωσης και αδικίας, ζητώντας αποκατάσταση αξιοπρέπειας.
Ο Αμερικανός πολίτης ενώ διαθέτει πάρα πολλά υλικά αγαθά ΔΕΝ είναι ευτυχισμένος. Είναι κατά κάποιον τρόπο στερημένος, απατημένος. Η φύση του κράτους, η δομή της κοινωνίας και της καθημερινότητας δεν ευνοεί τη διανοητική ανάπτυξη. Ζει στο ωραίο του σπίτι, μετακινείται με ένα καλό αυτοκίνητο αλλά αποστραγγίζεται και στο χώρο εργασίας του και λόγω των μετακινήσεων και συνθηκών. Επιστρέφοντας στο σπίτι είναι τόσο εξαντλημένος, ώστε είναι νοκ άουτ.
Ανοίγει την τηλεόραση και κοιμάται νωρίς, και ξανά ο ίδιος κύκλος. Ώσπου στα 65-70 αντιλαμβάνεται ότι του έχει φύγει η ζωή. Μην συγχέουμε τον τρόπο ζωής με τα επιτεύγματα. Έγραψα προηγουμένως “απατημένος”. Οι Αμερικανοί έχουν την δικαιολογημένη αίσθηση πως έσωσαν την Ευρώπη δύο φορές (στους Παγκοσμίους Πολέμους) ενώ την προστάτευσαν από τη Σοβιετική απειλή για δεκαετίες. Το πιστεύουν. Και φυσικά νοιώθουν πως οι Ευρωπαίοι τους έχουν εκμεταλλευτεί. Μην σκέφτεστε με το Ελληνικό ή το Ευρωπαϊκό σας μυαλό. Σκεφτείτε ως Αμερικανοί.
Και ξαφνικά κάποιος έρχεται και τους δηλώνει πως θέλει να ξαναφτιάξει την Αμερική μεγάλη. Θα έλεγε κανείς, σε συμβολικό επίπεδο, τα συνθήματα του 1981 του ΠΑ.ΣΟ.Κ. σε πλήρη εφαρμογή! Είναι άλλο το υπόβαθρο προφανώς αλλά η Αμερική με την Ελλάδα έχουν πολύ περισσότερες ομοιότητες απ΄ ότι με τις άλλες Ευρωπαϊκές χώρες.
Και κατά κάποιον τρόπο “γνωρίζουμε” πώς θα επιδράσουν τα σημερινά γεγονότα στο μέλλον, διότι απλούστατα τα ζούμε ήδη για 45 χρόνια.
Η αναλογία είναι συναισθηματική και κοινωνιολογική, όχι πολιτική.
