(Karma is a Bixxx)
Αυτό το άρθρο δεν το γράφω αποστασιοποιημένος, ως οφείλω, αλλά με το συναίσθημα. Άρα η προσέγγιση είναι καθαρά υποκειμενική – προσωπική και ατεκμηρίωτη επιστημονικά και όχι αυτή, την οποίαν θα ακολουθούσα εάν επρόκειτο να συμβουλεύσω μία κυβέρνηση (άντε περίπου, λέμε τώρα).
Αρχικά να ξεκαθαρίσω πως δεν πιστεύω στο διεθνές δίκαιο. Όχι από ηθικής απόψεως αλλά από ρεαλιστικής. Ποτέ δεν ίσχυε και ούτε πρόκειται να ισχύσει. Απλώς συμφωνούμε να παίξουμε αυτό το παιγνίδι όσο δεν μπορούμε να το παραβούμε. Αλλά αυτό δεν έχει σημασία.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες θέλουν να “κατακτήσουν” τη Γροιλανδία. Και δεν υπάρχει και κανένας, ο οποίος μπορεί να τους εμποδίσει. Υποθέτω πως θα το πράξουν. Και καλό θα είναι να μην υπάρχει στρατιωτική παρουσία από Ευρωπαϊκές κυβερνήσεις. Η αποστολή 5–10 στρατιωτών δεν είναι στρατηγική παρουσία· είναι συμβολισμός, ο οποίος κινδυνεύει να γίνει ανέκδοτο.
Αλλά όπως και να έχει το ζήτημα θα θυμίσω ένα όνομα:
Πολ Τόμσεν.
Το στέλεχος του Διεθνούς Νομισματικού ταμείου, το οποίο επέβαλε τα σκληρά δημοσιονομικά μέτρα στην Ελλάδα και όχι μόνον και αφού διέλυσε μία οικονομία αποσύρθηκε με παχυλότατη σύνταξη το 2020.
Ήταν Δανός (ατυχώς για τη Δανία).
Ε, ας χάσει τώρα και αυτή τη Γροιλανδία.
Παρεμπιπτόντως εάν με ερωτάτε με ποια πλευρά πρέπει να συνταχθεί η Ελληνική Κυβέρνηση στο θέμα αυτό, θα είμαι σαφής: με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η Ευρώπη προ πολλού έπαψε να είναι αυτό, το οποίο κάποτε οραματιζόμαστε (και υποστηρίζαμε). Επιθυμούσαμε μία Ενωμένη Ευρώπη και όχι μία Γερμανική Ευρώπη. Και αυτό όχι από ιδεολογική προτίμηση, αλλά επειδή η ισχύς είναι το μόνο νόμισμα, το οποίο μετράει σε ανάλογες υποθέσεις.
Πράξεις καλές ή κακές ενός μέλους μίας κοινωνίας είτε αυτή εμπλέκεται είτε όχι έχουν επίδραση στους υπόλοιπους. Μία συλλογική ευθύνη κατά κάποιον τρόπο επιβάλλεται. Σε αυτό έχω καταλήξει μελετώντας την ιστορία. Μην ξεχνάμε πως και οι βασιλείς της Ελλάδος εκ Δανίας προέρχονταν (χμ κάτι σημαίνει και αυτό).
(Humor is not a laughing matter – Το χιούμορ δεν είναι αντικείμενο για γέλια)
