Τυχαία σήμερα από κάποιον ραδιοφωνικό σταθμό άκουσα και πάλι τη θαυμάσια μελωδία του Carlos Santana, Europa. Και ξύπνησαν μνήμες μέσα μου…
Σε κάποιο πάρτυ όταν ακόμα ήμουν φοιτητής στο Πολυτεχνείο με το άκουσμα του τραγουδιού Europa (1976) του Carlos Santana ζήτησα να χορέψουμε με μία κοπέλα, φοιτήτρια σε άλλο τμήμα. Η κοπέλα δέχτηκε, αλλά εγώ εκμεταλλεύτηκα με τον… χειρότερο τρόπο την αποδοχή της. Κόλλησα στην κυριολεξία επάνω της στον ρυθμό αυτής της μελωδίας (ήταν και ψηλότερη μου)! Νομίζω πως η κοπέλα πρέπει να με μίσησε τότε… Εννοείται πως εξαφανίστηκε… Η ανάμνηση όμως αυτού του… άτυχου μπλουζ έμεινε βαθιά χαραγμένη στη μνήμη μου…
Συμπέρασμα: η ωμή επίθεση φέρνει τα αντίθετα αποτελέσματα! Ελπίζω να μην με διαβάζει!
Η μελωδία όμως φοβερή!
