Τίποτα καλό δεν έχει ένας εχθρός. Το μόνο, το οποίο επιδιώκει είναι είτε να πάρει κάτι αδίκως από εσένα είτε να σε καταστρέψει. Ποιο είναι το δικό σου έργο; Να αναγνωρίσεις την απειλή.
Ο εχθρός λειτουργεί μέσω των εμποδίων. Κάποιος κάποτε δήλωσε πως “κάθε εμπόδιο για καλό”. Μάλλον ήταν από τους ελάχιστους τυχερούς αυτή ή αυτός, ο οποίος το σκέφτηκε, διότι κανένα εμπόδιο δεν είναι για καλό. Όλα τα εμπόδια είναι για κακό.
Ωστόσο το σημαντικότερο είναι να αναγνωρίσεις τις απειλές και να τις αντιμετωπίσεις μία προς μία. Όλα τα υπόλοιπα είναι θεωρίες του αέρα. Οι απειλές εμφανίζονται συνήθως σε δύο τύπους:
Μία και μοναδική απειλή με μεγάλη διάρκεια ή
Πολλές μικρές και μεγάλες απειλές σε σύμπνοια να σου επιτίθενται.
Οι πλέον επικίνδυνες είναι οι… ασήμαντες. Θυμηθείτε τον Ηρακλή όταν πολεμούσε τη Λερναία Ύδρα. Ένα κάβουρας σταλμένος από την Ήρα του δάγκωνε συνέχεια το πόδι. Ο κάβουρας συγκριτικά με τη Λερναία Ύδρα ήταν ασήμαντος, αλλά αυτός προκαλούσε τον μεγαλύτερο πόνο και ενόχληση. Η μεγάλη απειλή είναι γνωστή και ξεκάθαρα ορισμένη. Η μικρή και φαινομενικά ασήμαντη όμως είναι αυτή, η οποία κάνει τη διαφορά.
Ωστόσο τονίζω πως η αναγνώριση και μόνον της απειλής ήδη σε φέρνει στα μισά του δρόμου της επιτυχίας. Μία μη αναγνωρισμένη απειλή διεισδύει ύπουλα στο είναι σου και λειτουργεί ως ένα επικίνδυνο παράσιτο. Μέχρι να την εντοπίσεις, εάν ποτέ συμβεί, η ζημιά θα έχει γίνει. Αλλά ποτέ δεν είναι αργά. Οι απειλές και οι εχθροί ΔΕΝ διαθέτουν ένα μόνο όπλο: είναι αναστρέψιμες.
Ο χρόνος εντοπισμού τους όμως δεν είναι.
Το μόνο μη αναστρέψιμο στην ανθρώπινη διάσταση είναι ο θάνατος. Αλλά ο θάνατος ούτε απειλή είναι ούτε εχθρός σου. Είναι μόνο θάνατος, τελεία και παύλα.
Ωστόσο ένα εντελώς περίεργο χαρακτηριστικό των απειλών είναι πως όταν τις δεις διαφορετικά είναι… διασκεδαστικές! Τούτο συμβαίνει διότι οι απειλές δεν το γνωρίζουν! Και αυτό είναι το αδύνατο σημείο τους.
Διότι οι απειλές βασίζονται στη μιζέρια και την απαισιοδοξία. Αλλά είναι υποχρέωσή σου να είσαι σε καλή διάθεση και αυτό είναι εντολή. Και μόλις οι απειλές αντιληφθούν πως εκλαμβάνονται ως “γελοίες” αυτομάτως γελοιοποιούνται. Η δύναμή σου δεν είναι στην ισχύ σου, αλλά στη διάθεσή σου.
Και για του λόγου το αληθές απολαύστε τη μελωδία του Donald Byrd “You And The Music” στο πρώτο σχόλιο. Προσέξτε όμως και τους στίχους.
Α, και κάτι ακόμα! Είσαι ΜΟΝΟΣ! Οι απειλές και οι εχθροί αισθάνονται αδύναμοι όχι όταν είσαι με άλλους, αλλά όταν είσαι ΜΟΝΟΣ! ΑΥΤΟ πονάει!
