26.04.2025 / 9:30
Είναι ένας δημιουργός με τη δική του ξεχωριστή ματιά. Ο Τεύκρος Σακελλαρόπουλος αρχικά ξεκίνησε τις σπουδές του ως πολιτικός μηχανικός. Προερχόμενος από τη Λευκωσία της Κύπρου σπούδασε αρχικά στην Πολυτεχνική Σχολή του Παν/μιου Πατρών και κατόπιν στις στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και ασχολήθηκε με τον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό και την κατασκευή κτιρίων. Ήταν όμως το 2020 όταν αποφάσισε ότι ήθελε να στραφεί αποκλειστικά στο χώρο του κινηματογράφου με τον οποίο όμως είχε ξεκινήσει ενασχόλησή του από πολύ μικρή ηλικία. Ήταν και είναι αυτό που αγαπούσε πάντα. Παρακολουθώντας κανείς τις δουλειές του στον κινηματογράφο, αντιλαμβάνεται ότι η θεματολογία του περιστρέφεται γύρω από πανανθρώπινα ζητήματα. Θέματα επίκαιρα που αφορούν όλους τους θεατές. Ο ίδιος γράφει τα σενάρια, σκηνοθετεί και κινηματογραφεί τις ταινίες του έως την τελική τους επεξεργασία. Είναι μάλιστα αρκετές οι φορές που τουλάχιστον δέκα ταινίες του έχουν προκριθεί σε 17 (24 πλέον) διεθνή φεστιβάλ σε Ελλάδα, Κύπρο, (Βουλγαρία), Ινδία και Νότια Κορέα όπου έχει μάλιστα καταφέρει να λάβει και πέντε (οκτώ πλέον με τις “3 Μοίρες”) βραβεία. Την τελευταία φορά που τον απολαύσαμε στην Πάτρα ήταν στο θεατρικό σανίδι. Ο Τεύκρος Σακελλαρόπουλος έκανε την έκπληξη με την θεατρική παράσταση «Υπό έναν όρο», σε σκηνοθεσία του Μ. Σμυρλή.
Φαινομενικά είναι. Ωστόσο στην πραγματικότητα υπάρχει πολύ μεγάλη συνάφεια. Και στις δύο περιπτώσεις δημιουργούμε ένα “έργο”. Οι διαδικασίες είναι ανάλογες. Η “σκηνή” ενός τεχνικού έργου και η “σκηνή” ενός καλλιτεχνικού δεν απέχουν. Επιπροσθέτως ως μηχανικός έχεις μάθει να επιλύεις προβλήματα και να ολοκληρώνεις μία διαδικασία. Αυτό είναι πολύ σημαντικό για την υλοποίηση μίας κινηματογραφικής ταινίας. Το δεύτερο πολύ δυσκολότερο πάντως από το πρώτο! Φυσικά είναι η πραγματική τάση σου και αγάπη στο συγκεκριμένο αντικείμενο.
Από πού εμπνέεστε για κάθε σας ταινία και ποια είναι η αγαπημένη σας θεματολογία;
Τα θέματά μου προέρχονται από τα βιώματά μου. Ή τουλάχιστον οι αφορμές. Αγαπημένη μου θεματολογία είναι πανανθρώπινα ερωτήματα, τα οποία αντιμετωπίζει κάθε άνθρωπος, κάθε εποχής και πολιτιστικού περιβάλλοντος. Όπως ας πούμε το πώς να αλλάξεις τη μοίρα σου! Θέματα, τα οποία δεν έχουν χρόνο ή τόπο πέραν της ανθρώπινης ψυχής.
Γράφετε, σκηνοθετείτε, κινηματογραφείτε. Θέλετε να έχετε τον πλήρη έλεγχο των ταινιών σας, μέχρι και το τελικό στάδιο της επεξεργασίας και γιατί;
Θεωρώ ότι αυτό είναι πραγματική τέχνη. Και είναι και ένας τρόπος ώστε το αποτέλεσμα να είναι αυτό, το οποίο όσο το δυνατόν πλησιάζει στην αρχική σύλληψη. Φυσικά προσθέτει μία φοβερή ευκολία στην υλοποίηση του έργου.
Πως θα χαρακτηρίζατε το περιεχόμενο των ταινιών σας; Σε ποιους απευθύνεστε, θεωρείτε τα θέματά σας κάπως «βαριά» για το ευρύ κοινό;
Δεν τα θεωρώ καθόλου βαριά. Αντιθέτως πιστεύω πως αγγίζουν την ψυχή των θεατών, θέτουν τους εαυτούς τους “μέσα” στην ταινία και προβληματίζονται όσο και οι πρωταγωνιστές της. Απαιτούν ωστόσο προσοχή και αυτενέργεια, δεν είναι για ψυχαγωγία.
Πιστεύετε ότι οι θεατές προσελκύονται από το «εύκολο»; Πως μπορεί η «ποιότητα» να σταθεί εμπορικά;
Πιστεύω ακράδαντα πως ποιότητα και εμπορικότητα είναι εντελώς συμβατές έννοιες. Δεν κατανόησα ποτέ τη λογική της “κουλτούρας” και του “επιπέδου” στην τέχνη. Η τέχνη είναι και ανήκει σε όλους τους ανθρώπους και τίποτα δεν την εμποδίζει να είναι προσιτή και εύκολα αντιληπτή σε κάθε άνθρωπο. Απλά πρέπει να την παρουσιάσεις!
Αν και ασχολείστε τα τελευταία χρόνια με τον κινηματογράφο οι ταινίες σας έχουν ήδη διακριθεί. Τι σημαίνει αυτό για εσάς προσωπικά;
Στα φεστιβάλ συμμετείχα κατά κάποιον τρόπο διερευνητικά. Μάλιστα τα υποτιμούσα. Αλλά εκεί μπόρεσα να αντιληφθώ τις αντιδράσεις των θεατών και να ακούσω κριτικές, οι οποίες ήταν αδύνατον να ληφθούν με άλλον τρόπο. Αυτό μου έδωσε πολύ μεγάλη ώθηση, το ομολογώ. Πάντα ο καλλιτέχνης αμφιβάλλει για το έργο του και η επιβεβαίωση είναι κινητήρια δύναμη.
Πείτε μας για τη διαδρομή μιας ταινίας, από τη στιγμή της ολοκλήρωσής της και πως μπορεί να γίνει γνωστή στο κοινό; Το πέρασμά της από κάποια φεστιβάλ, είναι προϋπόθεση;
Αυτό είναι το δύσκολο κομμάτι της ταινίας. Αλλά ΚΑΙ αυτό είναι τέχνη! Επειδή οι έννοιες του μάρκετινγκ κυριαρχούν και λειτουργούν πολλές φορές ισοπεδωτικά θεωρούμε πως αυτός είναι ο καλύτερος τρόπος. Όχι! Το σημαντικότερο μακράν είναι η ποιότητα και η ειλικρίνεια του καλλιτεχνικού σου έργου. Αργά ή γρήγορα θα εύρει το δρόμο του. Και κάθε ένας θεατής είναι το ίδιο σημαντικός όσο το πλήθος. Αυτή είναι η προσέγγισή μου. Τα φεστιβάλ δεν αποτελούν απαραίτητη προϋπόθεση για την προώθηση της ταινίας. Είναι όμως σεμινάρια γνώσης και αντίληψης ώστε να βελτιωθείς ο ίδιος στην τέχνη σου.
Φέτος σας είδαμε και στο θέατρο, με την παράσταση «Υπό έναν όρο», στην οποία συμμετείχατε γράφοντας τα κείμενα. Πως το πήρατε απόφαση να ασχοληθείτε και ποια ήταν η απήχηση του κοινού;
Μία ευτυχής συγκυρία τριών ανθρώπων της Χρύσας Δρίβα, του Μιχάλη Σμυρλή και εμού μας ώθησε στο να δημιουργήσουμε μία θεατρική παράσταση από κείμενα, τα οποία δεν τα έγραψα για το θέατρο αλλά για τηλεοπτική σειρά. Η Δρίβα ως παραγωγός και ιδιοκτήτρια του χώρου των Γραμμών Τέχνης, ο Σμυρλής με την τεράστια εμπειρία του στο θέατρο ως σκηνοθέτης και ηθοποιός και εγώ ο… τροφοδότης του υλικού! Και εγένετο το… “Υπό έναν Όρο”, χωρίς κανέναν όρο! Το κοινό ανταποκρίνεται όπως φαίνεται με ενθουσιασμό.
Έχετε πολλά projects στο συρτάρι σας… Τι ετοιμάζετε μελλοντικά; Που δίνετε προτεραιότητα;
Η αλήθεια είναι πως συνεχώς γεννιούνται νέες ιδέες στο μυαλό μου και πρέπει να το χαλιναγωγώ. Διότι καλές οι ιδέες, αλλά πρέπει και να υλοποιούνται (εδώ βλέπε… πολιτικός μηχανικός). Ετοιμάζω μία μεγάλου μήκους ταινία αυτή τη στιγμή ενώ συνεχίζω να γράφω τα, όπως τα ορίζω meta-ντοκυμανταίρ και φυσικά ασχολούμαι με την εξέλιξη των επεισοδίων του “Υπό έναν Όρο”. Δεν είναι όμως μόνον αυτά. Η πρόσφατη εμπλοκή μου με το θέατρο, με το οποίο δεν είχα –ομολογώ- ποτέ καλή σχέση με προκαλεί στο να ασχοληθώ και με θεατρικά κείμενα. Και είναι και αυτά πλέον στην καθημερινότητα μου.
Σημ.: έχω προσθέσει σε παρένθεση τις τελευταίες εξελίξεις. όσον αφορά την πορεία των ταινιών μου από την ημερομηνία της συνέντευξης. Παρακάτω ο σύνδεσμος.
Ο Τεύκρος Σακελλαρόπουλος στον «Κ»: «Η τέχνη ανήκει σε όλους»
