- Δωμάτια που αλλάζουν διάθεση όταν τα κοιτάς.
- Σιωπές που μοιάζουν με προειδοποίηση.
- Το παρελθόν που επιστρέφει με βήματα αθόρυβα.
Δρόμοι που μοιάζουν να σε διαλέγουν πριν τους περπατήσεις. Σιωπές που κουβαλούν παλιές υποσχέσεις. Το σκοτάδι που δεν φοβάται να μιλήσει πρώτο.
Σκιές που καθυστερούν μισό δευτερόλεπτο. Βήματα που δεν ανήκουν σε κανέναν. Η πραγματικότητα που τρεμοπαίζει σαν παλιό φιλμ.
Διάδρομοι που στενεύουν όσο προχωράς. Μνήμες που επιστρέφουν με δικό τους ρυθμό. Το αόρατο που διεκδικεί χώρο.
Δωμάτια που θυμούνται ποιος μπήκε τελευταίος. Ήχοι που δεν ανήκουν στη νύχτα. Το αόρατο που σε αγγίζει σαν σκιά.