- Δωμάτια που αλλάζουν διάθεση όταν τα κοιτάς.
- Σιωπές που μοιάζουν με προειδοποίηση.
- Το παρελθόν που επιστρέφει με βήματα αθόρυβα.
Διάδρομοι που στενεύουν όσο προχωράς. Μνήμες που επιστρέφουν με δικό τους ρυθμό. Το αόρατο που διεκδικεί χώρο.
Κάδρα που παγώνουν τον χρόνο για να τον ακούσεις. Ήχοι που θυμίζουν κάτι που δεν έζησες. Η πραγματικότητα που υποχωρεί σαν κουρτίνα.
Δρόμοι που ανοίγουν μόνο για όσους τολμούν να χαθούν. Πρόσωπα που μοιάζουν να κουβαλούν δύο ιστορίες. Το φως που αποκαλύπτει όσα δεν […]
Διάδρομοι που οδηγούν σε μνήμες, όχι σε δωμάτια. Πρόσωπα που μοιάζουν να θυμούνται κάτι πριν το ζήσουν. Το φως σαν τελετουργία αποκάλυψης.