- Παράθυρα που βλέπουν σε άλλες εποχές.
- Ίχνη που δεν άφησε κανείς — κι όμως υπάρχουν.
- Το βλέμμα που ανοίγει πόρτες χωρίς να τις αγγίζει.
Δωμάτια που θυμούνται ποιος μπήκε τελευταίος. Ήχοι που δεν ανήκουν στη νύχτα. Το αόρατο που σε αγγίζει σαν σκιά.
Παράθυρα που δείχνουν κάτι διαφορετικό κάθε φορά. Σιωπές που μοιάζουν με υπόσχεση. Το άγνωστο που σε παρακολουθεί ευγενικά.
Δωμάτια που αλλάζουν διάθεση όταν τα κοιτάς. Σιωπές που μοιάζουν με προειδοποίηση. Το παρελθόν που επιστρέφει με βήματα αθόρυβα.
Σκιές που δείχνουν την αλήθεια πριν την πεις. Ανάσες που γεμίζουν τον χώρο σαν αόρατη ομίχλη. Το άγνωστο που στέκεται δίπλα σου […]