Στο βιβλίο του “Θεωρία και Πράξη της Αντιαυταρχικής Εκπαίδευσης” ο Α. Σ. Νηλ περιγράφει ένα περιστατικό όπου ο Ροβέρτος ένας νεαρός εμπρηστής, κλέφτης και πιθανός εγκληματίας (όπως τον περιγράφει) μετά τη συζήτηση μαζί του και καθώς έφευγε συνέτριψε με το τακούνι του ένα άτυχο σαλιγκάρι.
Το περιέγραψε αργότερα στο Νηλ, ο οποίος του ζήτησε να γράψει τη λέξη σαλιγκάρι σε ένα χαρτί. Ο Ροβέρτος έγραψε:
A Snail (στα Αγγλικά το σαλιγκάρι). Και ο Νηλ ξεσπώντας σε γέλια συμπλήρωσε από κάτω το δικό του όνομα, το οποίο στα Αγγλικά γράφεται A. S. Neill! Κοινώς σαλιγκάρι με ένα διπλό “l” (λάμδα) στο τέλος!
Ο Ροβέρτος πατώντας το σαλιγκάρι μετατόπιζε το μίσος του για τον Νηλ στο ζωάκι, το οποίο συνειρμικά, λόγω ονομασίας, του θύμιζε τον ίδιο.
Αυτό έγινε στην πράξη. Θα μπορούσε όμως να είχε συμβεί (κατά τη γνώμη μου πολύ συχνότερα) στο όνειρο. Η ερμηνεία ενός ονείρου απαιτεί την αποκρυπτογράφηση των συμβόλων και ένα σύμβολο έχει διαφορετική σημασία για τον καθ΄ έναν μας. Συνεπώς ένα κατά το δυνατόν παρόμοιο όνειρο για κάθε άνθρωπο ερμηνεύεται διαφορετικά.
Στη φωτογραφία ένα νεαρό σαλιγκαράκι δοκιμάζει την τύχη του στο κενό και το χάος της επερχόμενης ζωής του.
Και μία ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια: το συγκεκριμένο βιβλίο εκδόσεων Μπουκουμάνη του 1975, ήταν (μάλλον Χριστουγεννιάτικο δώρο διότι φέρει ημερομηνία 24-12-1975) στον πατέρα μου με αφιέρωση (με κεφαλαία όλα) “ΜΕ ΣΕΒΑΣΜΟ Κ΄ΑΓΑΠΗ ΟΙ ΠΑΛΙΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΣΑΣ” και τα ονόματα των μαθητών:
ΓΙΑΝΝΗΣ ΓΟΥΛΙΜΗΣ
ΑΡΓΥΡΗΣ ΣΤΑΜΑΤΟΠΟΥΛΟΣ
ΘΑΝΑΣΗΣ ΜΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ
ΑΝΤΡΕΑΣ ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΩΡΡΑΣ
Ψάχνοντας το περιστατικό στο βιβλίο (σελίδες 386-387) είδα και την αφιέρωση! Και όλα αυτά γιατί σήμερα το πρωί κάποια στιγμή ήθελα να φωτογραφίσω… σαλιγκάρια!
Πώς εξηγούνται όλα αυτά;
