Πότε Οφείλεις να Θρηνείς;

Ένας μάλλον περίεργος τίτλος από εμένα, όπως τουλάχιστον με γνωρίζετε μέσα από τα γραπτά μου… Ίσως όμως όχι για κάποιον λόγο, ο οποίος δεν μπορεί να στοιχειοθετηθεί.

Ναι οφείλεις (και πρέπει) να θρηνείς στην ζωή σου. Αλλά πότε;
Μήπως όταν δεν αντιμετώπισες με τις δικές σου προσπάθειες τα ναυάγια, με το οποία σε τσάκισε η ζωή;
Ή μήπως αφού έκανες τις προσπάθειες δεν άρπαξες τα σωσίβια, τα οποία σου έδωσε επίσης η ίδια η ζωή;

Ναι είναι λόγοι, οι προηγούμενοι για να θρηνείς. Όχι όμως για τα ναυάγια, αλλά για το τι ΔΕΝ έκανες αφού αυτά συνέβησαν. Και καταλήγω:

Θρηνούμε και πρέπει να θρηνούμε όταν αντιλαμβανόμαστε για άλλη μία φορά πως αποτύχαμε στην ζωή μας να ζήσουμε σύμφωνα με το πραγματικό δυναμικό μας. Τότε ναι κλάψε. Αυτή είναι μία αληθινή, πραγματική αποτυχία. Και πρέπει τότε να σκέφτεσαι ποιες προκλήσεις απέφυγες να αντιμετωπίσεις και που σπατάλησες την δύναμη σου.

Και αφού το συνειδητοποιήσεις και κλάψεις διόρθωσέ το. Κάθε άνθρωπος διαθέτει την ικανότητα να αλλάζει και να μεγαλουργεί. Ούτε καν υποψιάζεσαι πόσο γρήγορα μπορεί να συμβεί αυτό. Αλλά το κλειδί είναι να σκύψεις βαθιά μέσα στην καρδιά σου και να την ερωτήσεις για την ικανότητά σου για αυτό. Μην αφήνεις το παρελθόν να σε περιορίζει. Γνωρίζεις πως έχεις τεράστιο δυναμικό. Αξιοποίησε το! Αυτή είναι η αληθινή πραγματική επιτυχία.

Άλλωστε, συνέχισε να θρηνείς.