Πριν από πολλά χρόνια…

(Η ώρα του Ολοκληρωτισμού)

Πριν από πολλά χρόνια με τον πατέρα μου, όταν ζούσε πήγαμε στον κινηματογράφο να δούμε την ταινία του Μιχάλη Κακογιάννη: “Κύπρος το νησί της Αφροδίτης 1974”, αν θυμάμαι σωστά τον τίτλο της ταινίας. Η ταινία αυτή είχε σαν θέμα την εισβολή των Τούρκων στο νησί τον Ιούλιο του 1974.

Σε κάποιο σημείο της ταινίας ο σκηνοθέτης ή κάποιος ρεπόρτερ ερώτησε έναν Κύπριο σε κάποιο χωριό: «Μεταξύ των Τούρκων κατακτητών και των Κυπρίων κομμουνιστών, ποιούς προτιμάτε;» Η απάντηση, η οποία τότε με άφησε εμβρόντητο ήταν: «δεν μπορώ να απαντήσω», απάντηση, η οποία προφανώς υπονοούσε ότι προτιμούσε τους… Τούρκους κατακτητές από τους Έλληνες κομμουνιστές.

Τότε βέβαια ήμουν παιδί και μου φάνηκε αδιανόητη αυτή η απάντηση και μάλιστα μέσα σε μια ταινία, η οποία εξιστορούσε τα τραγικά γεγονότα εκείνης της εποχής. Επιπλέον ως οικογένεια διαπνεόμαστε και από τις λεγόμενες “προοδευτικές” ιδέες της απόλυτης αριστερής αφέλειας και ήταν δεδομένη και γνωστή η εθνική μας δράση.

Κι όμως η απάντηση του Κυπρίου ήταν κατά μία έννοια προφητική. Είναι η ίδια η απάντηση την οποία έδωσαν οι 8 αξιωματικοί του Τουρκικού στρατού, οι οποίοι διέφυγαν μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα (ή όπως αλλιώς θέλετε να το ονομάσετε) και η ίδια με αυτή των αναρίθμητων φυγάδων από στυγνά καθεστώτα, όπως και αυτό της χούντας στην Ελλάδα των συνταγματαρχών.

Βεβαίως η απάντηση του Κυπρίου χωρικού ενοχλεί, διότι το ερώτημα ήταν “Τούρκος κατακτητής”, λέξη η οποία υπονοεί υποδούλωση, αλλά για σκεφτείτε εσείς τι θα προτιμούσατε και θα απαντούσατε στο παρακάτω ερώτημα:

“Έλληνες ναζιστές ή Τούρκους δημοκράτες”;

Πλέον ο διαχωρισμός των εθνικοτήτων παύει να έχει κάποιο ιδιαίτερο νόημα, διότι εδώ έχουμε να κάνουμε με στάσεις ζωής και πολιτικά συστήματα. Και αναρωτηθείτε με ποιόν έχετε περισσότερη σχέση; Με τον Έλληνα ναζιστή ή με τον Τούρκο δημοκράτη;

Επεκτείνετε το σκεπτικό σας και σε κάθε άλλη πιθανή εκδοχή και θα διαπιστώσετε πως οι απαντήσεις καθίστανται επικίνδυνα δύσκολες.