Ποτέ δεν μπορώ να ξεχάσω τη φράση, την οποίαν κάπου διάβασα πως το μίσος είναι όπως το δηλητήριο, το οποίο πίνεις ΕΣΥ για να πεθάνει ο άλλος ή η άλλη.
Επιπλέον το μίσος τυφλώνει και δεν διακρίνεις πλέον τα πραγματικά δεδομένα. Δεν εννοώ επ΄ ουδενί να ξεχάσεις ή να συγχωρέσεις (δεν τα πιστεύω αυτά) αλλά το μίσος εκμηδενίζει τη λογική και πλέον είσαι έρμαιο αντί ηγέτης των συναισθημάτων σου.
Να ανταποδώσεις σύμφωνοι, αλλά με… τεχνικό τρόπο και όχι με το συναίσθημα.
Και κάτι ακόμα, το οποίο περιέργως αποσιωπάται. Το να αγαπάς όλους ΔΕΝ αποτελεί έκφραση δικαιοσύνης, αλλά μεγάλης αδικίας. Διότι πάρα πολλοί άνθρωποι δεν αξίζουν την αγάπη (γενικώς). Και η αγάπη υπόκειται σε αξιολόγηση.
Μπορώ να… αγαπήσω και να συγχωρήσω έναν ναζιστή; Όχι δεν μπορώ, διότι τότε θα αδικήσω εκείνον, ο οποίος δεν ενέδωσε. Η αγάπη οφείλει να είναι συνυφασμένη με τη δικαιοσύνη. ΚΑΙ η δικαιοσύνη οφείλει να έχει μνήμη.
Αλλά ας απολαύσουμε (εδώ) μία θαυμάσια μελωδία, του Leon Ware με τίτλο “Inside Your Love”. Διαβάστε προσεκτικά και τους στίχους, τους οποίους παραθέτω παρακάτω:
Inside Your Love
Leon Ware
Two people just meeting, not touching each other
Two spirits feeling, trying to carry it further.
You are one and I am another we should be
One inside each other.
You can see inside me,
Will you come inside me?
Do you wanna ride inside my love?
You can see inside me,
Will you come inside me?
Do you wanna ride inside my love?
Two strangers, not strangers only lacking the knowing.
So willing, feeling, and watching it growing.
Now we’re here, the whole world is turning.
We should be one fulfilling our yearnings.
