- Ομίχλη που δεν κρύβει· προστατεύει.
- Κάδρα που μοιάζουν να αναπνέουν αργά.
- Η πραγματικότητα που ραγίζει για να φανεί το υπόγειο επίπεδο.
Φως που πέφτει σαν προαίσθημα. Αντικείμενα που μοιάζουν να έχουν δική τους ιστορία. Η πραγματικότητα που τρίζει πριν μεταμορφωθεί.
Φως που πέφτει σαν προαίσθημα. Πρόσωπα που μοιάζουν να σε ξέρουν από πριν. Το μυστήριο που δεν ζητά λύση.
Σκιές που δεν ακολουθούν το σώμα. Φωνές που ακούγονται μόνο όταν σωπαίνεις. Το αόρατο που επιμένει να γίνει ορατό.
Δωμάτια που αλλάζουν διάθεση όταν τα κοιτάς. Σιωπές που μοιάζουν με προειδοποίηση. Το παρελθόν που επιστρέφει με βήματα αθόρυβα.