Την περιοχή την γνωρίζω πάρα πολύ καλά για πολλούς λόγους. Πρώτος και ουσιαστικότερος είναι πως στον οικισμό της Καστανιάς έχω κατασκευάσει ένα πέτρινο σπίτι, το λεγόμενο “Σπίτι της Κατερίνας” και μέσω της διαδικασίας έχω γνωρίσει και θαυμάσιους ανθρώπους της περιοχής.
Ο επόμενος είναι πως με αφορμή την κατασκευαστική διαδικασία (επίβλεψη) επισκέφθηκα την τοποθεσία πολλές φορές. Και φυσικά δεν περιορίστηκα μόνο στο έργο, αλλά στη γενικότερη αντίληψη του περιβάλλοντος και από πλευρά της Κορινθίας αλλά και της Αχαΐας.
Ο τρίτος λόγος είναι πως μέσω της κοιλάδας του Φενεού και από μία εκπληκτική και πανέμορφη διαδρομή μεταπηδάς στην Λυκούρια Καλαβρύτων στην Αχαΐα και στη συνέχεια σε περιοχές με πατρογονική ιστορία.
Το δάσος σε αυτή την υπέροχη περιοχή δεν υπάρχει πλέον. Και τούτο λόγω της εγκληματικής αμέλειας ή και ανοησίας δύο ανθρώπων (όπως έχει γραφεί). Υπάρχει μία παροιμία, “έριξε ένας τρελός μια πέτρα στο πηγάδι και πέσανε εκατό γνωστικοί να την βγάλουνε” και λέγεται σε πολλές παραλλαγές όσον αφορά τον αριθμό των γνωστικών, τριάντα, πενήντα, εκατό, χίλιοι.
Η ουσία είναι πως πάρα πολλές καταστροφές (ναυάγια, δυστυχήματα, τραγωδίες) προκαλούνται από ένα ή δύο άτομα. Μια ανοησία, μια αμέλεια της στιγμής, μία αδιαφορία στους κανόνες και το λάθος του ενός επηρεάζει με τραγικό τρόπο τις ζωές πολλών, έως πάρα πολλών.
Υπάρχει και η εκδοχή της επί τούτου πράξης. Στην πολιτική, μη νομίζετε κάτι αντίστοιχο συμβαίνει, απλώς κάποιους τρελούς τους οδηγούν με την ψήφο τους οι γνωστικοί, ώστε να λάβουν οι πρώτοι αποφάσεις, τις οποίες θα πληρώσουν οι δεύτεροι. Αυτό όμως είναι κάπως διαφορετικό, από έναν αδιάφορο πλοίαρχο ή έναν σταθμάρχη.
Ένα από τα πιο γνωστά παραδείγματα πλήρους αποτυχίας διαστημικού προγράμματος εξαιτίας γελοίου λάθους αναφέρεται στην αποστολή Mars Climate Orbiter της NASA το 1999. Μία ασυνεννοησία δύο ομάδων όσον αφορά τη μετατροπή μονάδων μεταξύ του αγγλοσαξονικού και του μετρικού συστήματος και 125 εκ. δολάρια (1999) συνετρίβησαν στον Άρη, μαζί και το πρόγραμμα.
Αυτό το στοιχείο, του να προκαλείται τεράστια καταστροφή από έναν άνθρωπο, ειδικά σε φαινόμενα όπου δεν υπάρχει κάποια διαδικασία είναι εξαιρετικά δύσκολο να εντοπισθεί. Αυτά τείνουν να είναι κοινωνικά λάθη. Αλλά τα λάθη στοιχειώνουν και την ανθρώπινη ύπαρξη.
Δύνανται να εξαλειφθούν; Μάλλον όχι. Να περιοριστούν όμως ναι.
Πώς όμως; Ρωτήστε το πρώην δάσος της Καστανιάς.
