Η Πρωτόγονη Καλύβα

Προ ημερών περιπλανώμενος στα όρη και τα βουνά (αφού εκεί πηγαίνει η τρέλα) συνάντησα μία καλύβα. Δηλαδή δύο ήταν αλλά το γράφω ενδεικτικά. Και ένοιωσα μία πρωτόγονη αίσθηση ασφάλειας. Ένα εσωτερικό, δύσκολα περιγράψιμο συναίσθημα, το οποίο δεν έχει μεν λογική, αλλά έχει ουσία.
 
Ένα καταφύγιο στη μέση του πουθενά. Χωρίς ουσιαστική προστασία, διότι και το νερό την διαπερνά και το κρύο και τα άγρια ζώα ίσως, αλλά δεν κοιμάσαι στο χώμα και έχεις την αίσθηση ενός προστατευτικού κελύφους.
 
Η συνάντηση με μία καλύβα δεν είναι μία απλή συνάντηση. Είναι μία βαθιά διείσδυση στην βάση, το θεμέλιο της ύπαρξης σου και των δομών της ανθρωπότητας. Διότι η καλύβα αποτελεί σύμβολο στο ασυνείδητο σου.
 
Δεν είσαι μόνος, έχεις προστασία, θέτεις ένα σύνορο μεταξύ της σκληρής φύσης και της ύπαρξης σου.
 
Αυτό κατά τη γνώμη μου είναι και το βασικό στοιχείο σχεδιασμού των κτιρίων, εάν το επεκτείνω πέραν του ψυχολογικού. Δεν σχεδιάζεις ένα κτίριο. Σχεδιάζεις ένα κέλυφος προστασίας για τους μελλοντικούς ενοίκους του. Μία εξελιγμένη καλύβα προστασίας, όχι τόσο και μόνο από την αμείλικτη φύση αλλά κυρίως από τον άγνωστο κόσμο του ασυνειδήτου . Οποιοσδήποτε άλλος δρόμος προσέγγισης σχεδιαστικά είναι (πιθανότητα) εσφαλμένος.
 
Ο εντυπωσιασμός στην κατοικία ως πρωταρχικός στόχος αυτόματα σε θέτει μακριά από την “καλύβιν” σου. Δεν αποτελεί σύνορο μεταξύ εσού και της πρωταρχικής φύσης, αλλά σύνορο μεταξύ εσού και των άλλων ανθρώπων. Άρα τίθεσαι σε απομόνωση και αμέσως φυτρώνει ο σπόρος της εχθρότητας (από τους άλλους). Και είσαι σίγουρος πως σε προστατεύει; Χμ… Δεν θα το έλεγα.
 
Η καλύβα όμως με την εξαίσια κατασκευαστική της τεχνική σε προσκαλεί με την ταπεινότητά της και με την ειλικρίνειά της. Είναι γνήσιο αυτό, το οποίο σου προσφέρει και συνάμα αληθινό.
 
Στο ζήτημα αυτό θα επανέλθω και ας συστήσω στους νέους αρχιτέκτονες και μηχανικούς να ξεκινήσουν τις σχεδιαστικές αναζητήσεις τους, όχι από τα γνωστά ονόματα της αρχιτεκτονικής, αλλά από τα ταπεινά καλύβια της Ελληνικής (και όχι μόνον) υπαίθρου και από την απλότητα των παραδοσιακών πέτρινων κατοικιών.
 
Κυρίως όμως από την καλύβα. Θα ανακαλύψουν τον συσχετισμό μεταξύ των επόμενων οικοδομημάτων αλλά και τι σημαίνει χρήση των διαθέσιμων υλικών. Προσέξτε στις φωτογραφίες την ευχέρεια της καμπυλότητας των καλαμιών και των ξύλων και τους τρόπους σύνδεσης και στερέωσης, αλλά και επικάλυψης.
 
Μελετώντας αυτήν την καλύβα έχετε κατανοήσει ολόκληρη της επιστήμη της λεγόμενης “Στατικής” (πως δηλαδή στέκονται όρθια τα οικοδομήματα και πώς πρέπει να τα κάνεις να στέκονται). Αντιπαραβάλλω την “Δυναμική των Κατασκευών”, προκειμένου να μάθεις πως θα συνεχίσουν να στέκονται αφού… κουνηθούν (βλ. σεισμός).
 
Παρεμπιπτόντως προσέξτε και την έννοια της “εστίας”, η κυκλική δομή με τις φυτεμένες πέτρες, αλλά και την όλη αρχιτεκτονική διάταξη. Επίσης τη δομή του… συγκροτήματος καλυβιών και την περίφραξη.
 
Θα υπάρξει συνέχεια στο θέμα.