Στην κιν/κή ταινία CASINO του 1995 (Martin Scorsese) σε κάποιο σημείο, όπου όλα έβαιναν καλώς ο διευθυντής του Καζίνο Ρόμπερτ ντε Νίρο απολύει έναν υπάλληλο (τον Ντον). Μετά από κάποιο διάστημα εμφανίζεται στο γραφείο του ένας τύπος, σημαίνον πρόσωπο των τοπικών αρχών του Λας Βέγκας (Νεβάδα), ο οποίος του ζητά να προσλάβει και πάλι τον συγκεκριμένο υπάλληλο. Διημείφθη τότε ο εξής διάλογος μεταξύ τους:
-Είναι άβουλος, ανίκανος και θέτει σε κίνδυνο ολόκληρο το μέρος. Δεν μπορώ να κάνω πολλά γι’ αυτόν…
-Σ’ αυτό έχετε δίκιο. O Nτον είναι τόσο χρήσιμος όσο τα βυζιά σ’ έναν ταύρο. Είναι, όμως, κουνιάδος μου…
Ο Ντε Νίρο παραμένει ακλόνητος, δεν υποκύπτει και δεν προσλαμβάνει τον… κουνιάδο. Κλείνει λίγο μετά η συζήτηση με τα λόγια του τοπικού άρχοντα:
-Δεν θα καταλάβει ποτέ το σινάφι σας πως λειτουργούν εδώ τα πράγματα. Είστε απλώς φιλοξενούμενοί μας. Όμως, κάνετε σαν να ‘στε οικοδεσπότες. Θα ‘σου πω κάτι, συνεταιράκο. Δεν είσαι οικοδεσπότης εδώ. Kαι θα σε στείλουμε σπίτι σου, αν στενοχωρηθεί ο Κυβερνήτης.
Περιττό να γράψω πως ο Κυβερνήτης… στενοχωρήθηκε και τελικά τον… έστειλαν σπίτι του τον πανίσχυρο έως τότε διευθυντή του Καζίνο και για τα καλά!
Συμπεράσματα:
- Προσέχετε λοιπόν όταν μιλάτε και διαφωνείτε με κάποιαν ή κάποιον γιατί δεν γνωρίζετε τι μπορεί να κρύβεται πίσω της/του. Και όταν το μάθετε κινηθείτε διαφορετικά από τον Ντε Νίρο. Τι θα έχανε εάν τον τοποθετούσε σε μία απλή θέση κι ας μην έκανε τίποτα;
- Ο Ντε Νίρο τελικά δεν γνώριζε τίποτα από… Ελλάδα κι ας ήταν το μεγάλο αφεντικό ενός Καζίνο! Η αλήθεια όμως είναι πώς παντού τα ίδια γίνονται. Τελικά ο Ντε Νίρο, δεν γνώριζε τον βασικότερο κανόνα: μην πειράζετε τον… κουνιάδο!
