Δώδεκα και Κάτι η Ώρα…

Να εργάζεσαι συνεχώς στον τρόπο υλοποίησης των κινηματογραφικών σου ταινιών και να νιώθεις πως ακόμα δεν έχεις προχωρήσει παρά μόνο ένα μικρό βήμα…

Να έχεις πολλαπλάσια “προβλήματα” από όσα είχες το πρωί…

Να βιώνεις (φαινομενικό) αδιέξοδο σε ΟΛΑ σου τα ζητήματα…

Να πετάει το μυαλό σου σε όλον τον Κόσμο και να μην μπορείς να το σταματήσεις…

…ούτε και να συγκεντρωθείς από τις μόνιμες δυσκολίες…

Να μην μπορείς να κοιτάξεις ούτε ένα βήμα παραπέρα…

Όμως … μέσα σε όλα αυτά…

…να ακούς και (κυρίως) να απολαμβάνεις την θαυμάσια μουσική του ISAAC HAYES… (του πλέον αγαπημένου μου)…

Εάν ΔΕΝ είχα όλα αυτά, (διότι ΑΛΛΑ είναι τα προβλήματα) ΠΩΣ θα μπορούσα να απολαύσω αυτήν την υπέροχη μουσική;

Μην είστε αχάριστοι. ΖΕΙΤΕ!

Διότι σκέφτομαι πως σχεδόν ολόκληρη η οικογένειά μου είναι στο άλλο κόσμο και δεν μπορεί να αντιμετωπίσει αυτά τα ζητήματα και ΚΥΡΙΩΣ (το σημαντικότερο) να απολαύσει τον Isaac Hayes!

Τελικά τι ωραία που είναι η ζωή!
Μην διαπράττετε ύβρι με το να διαμαρτύρεστε.. Αγωνιστείτε και απολαύστε ό,τι σας αρέσει.

Πάρα (μα πάρα) πολλοί ΔΕΝ έχουν καν την ελάχιστη δυνατότητα ούτε για χιλιοστό από τα προηγούμενα.

Συνεχίζεται η πανέμορφη νύχτα…