Έχω έναν βραστήρα, τον οποίον χρησιμοποιώ συνεχώς. Είναι η εύκολη και γρήγορη λύση για εμένα. Εντάξει από εργασίες κουζίνας ξεχάστε με, οπότε η χρήση ενός βραστήρα είναι ήδη σημαντική!
Κάποια στιγμή μάλλον έκανα ένα λάθος, δεν τον τοποθέτησα σωστά στη βάση του και χάλασε η ασφάλεια του, ώστε να σβήνει αυτόματα. Με στενοχώρησε για πρακτικούς λόγους. Ένα σκεύος της κουζίνας χρησιμοποιώ όλο κι όλο και να μου χαλάσει; Θίχτηκε ο… κουζινικός εγωϊσμός μου, χα! Η αδελφή μου κάποια στιγμή κάτι του έκανε, μάλλον είχαν συσσωρευτεί άλατα και όπως και να έχει το ζήτημα επιδιορθώθηκε.
Από τότε όμως έχω χάσει την εμπιστοσύνη μου στον… βραστήρα. Ενώ δεν χρειάζομαι τόσο καυτό νερό τον αφήνω πρώτα να πέσει η ασφάλεια και μετά να χρησιμοποιήσω το πολύ καυτό νερό για να σιγουρευτώ πως λειτουργεί κανονικά!
Αυτό μου θυμίζει τις άπειρες ιστοσελίδες, κυρίως σε διάφορα κοινωνικά (αντικοινωνικά μάλλον) δίκτυα. Συμβουλές για τη ζωή, παραινέσεις για θετικές (ουάου) σκέψεις και ενέργεια και όλα τα σχετικά. Πολύ ωραία είναι όλα αυτά, αλλά εντελώς άχρηστα. Η ζωή είναι έξω και μόνο με τις πράξεις και τη δράση σου μπορείς να την αντιληφθείς και να την μάθεις.
Αλλά το χειρότερο είναι οι κριτικές. Τι έκανες ή τι δεν έκανες. Και πόσο λάθος ήσουν ή είσαι. Κυρίως όσον αφορά τις επιλογές σου.
Αλλά κανένας δεν σε ερωτά τη βασική ερώτηση:
Είχες άλλη επιλογή;
Και μην ακούσω πως εσύ δημιουργείς τις επιλογές σου και τα σχετικά, διότι θα σας παραπέμψω στις… προηγούμενες σελίδες των δικτύων και των μάγων της ψυχολογίας κλπ.
Για την ώρα θα ήθελα να ακούσετε και να προσέξετε (εδώ ο σύνδεσμος), κατά το δυνατόν, τους στίχους της θαυμάσιας μελωδίας “I Can’t Help It” (Δεν Μπορώ Να Κάνω Διαφορετικά) με την υπέροχη φωνή του Michael Jackson (ασχέτως τι γνώμη μπορούμε να έχουμε για τον ίδιο και την προσωπικότητά του).