Βαχιντεντίν

Ειλικρινά θα εκπλαγώ εάν ΔΕΝ γνωρίζετε τον Βαχιντεντίν! Πως είναι δυνατόν; Εάν ειδικά θεωρείτε πως οι κατέχοντες κάποια εξουσία είναι ανίκητοι και πως τίποτα δε μπορείτε να κάνετε εναντίον τους τότε το κακό είναι διπλό!

Προφανώς και χαριτολογώ και δεν περιμένω γενικώς να γνωρίζετε τον Βαχιντεντίν. Τι ήταν εξ’ άλλου; Ένα ασήμαντο ανθρωπάκι, το ίχνος, του οποίου στην παγκόσμια ιστορία δεν είναι μεγαλύτερο από την πατούσα μιας γάτας.

Κι όμως ο Βαχιντεντίν ήταν ο τελευταίος Σουλτάνος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και ο Χαλίφης των Μουσουλμάνων!

Τώρα νομίζω πως διαβάζοντας τους τίτλους του θα αρχίσετε να αναρωτιέστε.

Ο Βαχιντεντίν και ο γαμπρός του Φερίτ, τον οποίον εμπιστευόταν περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον είχαν αποφασίσει εκ βάθους καρδίας να ακολουθούν την πολιτική της συμμαχίας με τον εχθρό αντιπαρέχοντας την Αυτοκρατορία έναντι του θρόνου τους.

Οι Άγγλοι προφανώς κυριαρχούσαν ανάμεσα στους εχθρούς και η Αγγλία ακόμα και μετά τον τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου (και τις φοβερές κακουχίες της) ήταν η υπερδύναμη της εποχής. Ο χειρότερος εχθρός τώρα ήταν ο καλύτερος σύμμαχος, ο οποίος θα μπορούσε να εγγυηθεί τον θρόνο ενός προδότη.

Μα όμως η ιστορία είναι σκληρή. Και δυστυχώς για αυτήν την άκρως διεφθαρμένη καρικατούρα ούτε ο πανίσχυρος κοσμικός αλλά ΚΑΙ θρησκευτικός τίτλος, ούτε η εξουσία, ούτε η προδοτική συμμαχία με τους Άγγλους ήταν αρκετά να τον κρατήσουν στην εξουσία.

Και κάποιος άλλος ήταν υπεύθυνος γι’ αυτό και εδώ είμαι απολύτως σίγουρος πως ούτε καν τον έχετε ακούει. Ήταν ένας άγνωστος, απογοητευμένος αξιωματικός, αποκλεισμένος από παντού χωρίς ίχνος δύναμης και εξουσίας.

Αλλά μην σας κουράζω με αυτόν. Μόνο το όνομά του για λόγους πληρότητας αναφέρω. Τον έλεγαν Κεμάλ… Κεμάλ Ατατούρκ.