- Διάδρομοι που στενεύουν όσο προχωράς.
- Μνήμες που επιστρέφουν με δικό τους ρυθμό.
- Το αόρατο που διεκδικεί χώρο.
Σκιές που δείχνουν την αλήθεια πριν την πεις. Ανάσες που γεμίζουν τον χώρο σαν αόρατη ομίχλη. Το άγνωστο που στέκεται δίπλα σου […]
Σκιές που καθυστερούν μισό δευτερόλεπτο. Βήματα που δεν ανήκουν σε κανέναν. Η πραγματικότητα που τρεμοπαίζει σαν παλιό φιλμ.
Παράθυρα που δείχνουν κάτι διαφορετικό κάθε φορά. Σιωπές που μοιάζουν με υπόσχεση. Το άγνωστο που σε παρακολουθεί ευγενικά.
Δωμάτια που αλλάζουν διάθεση όταν τα κοιτάς. Σιωπές που μοιάζουν με προειδοποίηση. Το παρελθόν που επιστρέφει με βήματα αθόρυβα.