Δένδρο, πεσμένα φύλλα, βράχια, σύννεφα και νερό όλα μαζί σε μία απόκοσμη ατμόσφαιρα, όπου το πραγματικό συγχέεται με το φανταστικό. Κι εσύ πού ανήκεις άραγε;
Μπορεί επίσης να σας αρέσει
Πάντα μου άρεσαν οι κούτουλες. Έχουν κάτι το μυστηριακό και απροσδιόριστο. Όπως ρέει το νερό από την πηγή αδιάκοπα έχεις την αίσθηση […]
“Ο αληθινός άνθρωπος του κινηματογράφου είναι εκείνος που γι΄αυτόν ένα οποιοδήποτε δεδομένο, έστω και ολότελα αφηρημένο ή καθαρά ηθικό ή συναισθηματικό, μεταφράζεται […]
Υπάρχει μία τσιγγάνικη παροιμία για τον έρωτα, η οποία λέει: “Όποιος ομολογήσει πρώτος, χάνει”. Το νόημά της προφανώς είναι πως ο αποδέκτης […]
Αυτή είναι μία προσωπική μου σκέψη, εάν μου επιτρέπετε… Θεωρώ πως έχουμε μείνει ολίγον πίσω. Είναι αλήθεια πως έπρεπε να ολοκληρώσω αρκετές […]