Είναι φορές που ξυπνάς το πρωί και νοιώθεις μια… απογοήτευση. Τι εννοώ; Έχεις να αντιμετωπίσεις μία ημέρα, όπου φαίνεται πως δεν θα αλλάξει τίποτα. Έχεις να διεκπεραιώσεις την ημέρα παρά να τη ζήσεις. Και αυτό επαναλαμβάνεται με έναν ρυθμό, ο οποίος δεν δείχνει σημάδια κόπωσης.
Επιθυμείς να αλλάξεις τη ζωή σου με κάποιον τρόπο, αλλά δεν γνωρίζεις τον… τρόπο! Είσαι σε έναν λαβύρινθο που δεν αλλάζει σχήμα. Όλα αυτά, βέβαια, με την προϋπόθεση πως δεν κουβαλάς κάποιο μη αναστρέψιμο φορτίο. Αν δεν υπάρχει, είσαι προνομιούχος — πολλοί ζουν με τέτοια βάρη.
Έχω προσέξει από τον εαυτόν μου πως εάν ξυπνήσω με αυτή τη διάθεση και ΔΕΝ κάνω κάτι, αυτό μπορεί να κρατήσει ολόκληρο το πρωινό ή και ολόκληρη την ημέρα. Στην ουσία δεν μπορείς να κάνεις τίποτα. Μένεις ακίνητος, σαν να έχει κοπεί το ρεύμα μέσα σου και… περιμένεις. Τι περιμένεις; Ούτε εσύ γνωρίζεις.
Εκεί είναι που χρειάζεται κάτι να σε κουνήσει. Εάν δεν μπορείς εσύ να κάνεις κάτι –απόλυτα φυσιολογικό- και βυθίζεσαι στον ωκεανό της απραξίας, ένα τηλέφωνο, μία υπόμνηση από κάπου αλλού είναι αρκετό να σε ενεργοποιήσει.
Κάλεσε κάποιον λοιπόν. Χωρίς λόγο, χωρίς σκοπό. Μπορεί να του σώσεις την ημέρα — και όταν έρθει η δική σου δύσκολη πρωινή στιγμή, ένα απρόβλεπτο χέρι ίσως βρεθεί να σε σηκώσει.
