Δεν εννοώ εσωτερικούς ήχους στο μυαλό μου, όπως άκουγε ο διάσημος αλλά και σχιζοφρενής μαθηματικός Τζών Νας! Εννοώ όταν ακούω ένα αεροπλάνο ή ένα ελικόπτερο ή ακόμα και τα ρολά ενός περιπτέρου. Το σκεφτόμουν αυτό σήμερα όταν ήμουν ξαπλωμένος. Γιατί;
Διότι ενώ εγώ ήμουν στο κρεββάτι μου κάποιοι άλλοι άνθρωποι ασχολούνταν με εξαιρετικά πολύπλοκες διαδικασίες, όπως το να πιλοτάρουν ένα αεροπλάνο τους ήχους, του οποίου άκουγα ή έστω να ανοίγουν πρωί-πρωί τα ρολά της επιχείρησής τους. Κι εγώ την ίδια ώρα να είμαι ξαπλωμένος.
Βέβαια όταν σηκωθώ κι εγώ μπορεί να ασχολούμαι με κάτι επίσης πολύπλοκο, αλλά από το γραφείο μου δεν ακούγονται ήχοι. Εάν είμαι σε κάποιο εργοτάξιο τότε ναι ακούγονται ήχοι, αλλά τότε δεν είμαι εγώ ξαπλωμένος, είναι όμως άλλοι.
Γιατί όμως τα γράφω όλα αυτά;
Διότι την ίδια ώρα κατά την οποίαν εμείς είμαστε σε μία συγκεκριμένη κατάσταση, στον κόσμο άπειροι άλλοι άνθρωποι ασχολούνται με κάτι διαφορετικό ΚΑΙ πιθανώς πολύπλοκο. Το ίδιο ισχύει όμως και για αυτούς, διότι και αυτοί ξαπλώνουν και τότε κάποιοι άλλοι αναλαμβάνουν.
Έχει ενδιαφέρον!
Σήμερα εν τω μεταξύ είναι μία αγαπημένη μου ημέρα. Είναι η ημέρα με τη μεγαλύτερη διάρκεια. Μία φωτεινή ημέρα! Και επειδή ηθοποιός σημαίνει φως –κατά τον Χορν- αποκτά ιδιαίτερη σημασία από καλλιτεχνικής απόψεως.
Πόσοι και πόσοι ονειρεύονται και σχεδιάζουν τώρα νέες ταινίες, νέα θεατρικά έργα, νέα λογοτεχνικά κείμενα την ώρα που εσύ είσαι ξαπλωμένος; Σίγουρα πρέπει και να ξαπλώνεις αλλά όταν σηκώνεσαι από το κρεββάτι να μην… συνεχίζεις να έχεις τη νοοτροπία της ξάπλας!
Και επειδή ανέφερα ήχους στο νου μου έρχονται τα λόγια των ηθοποιών, οι οποίοι ερμηνεύουν και δίνουν ζωή στα έργα μου και σε κάθε έργο προφανώς, στους οποίους αφιερώνω τη σημερινή ημέρα.
Εδώ ο αξέχαστος Δημήτρης Χορν μετατρέπει τους ήχους σε φως.
