Το Μοιραίο Λάθος των Πολιτικών

Δεν σήκωσα κεφάλι το απόγευμα και κάποια στιγμή αποφάσισα να σηκώσω τα μάτια μου και να ανοίξω την τηλεόραση. Στα κανάλια της απεργούσας ΕΡΤ τα θέματα και τα νέα θύμιζαν αντικαπιταλιστική προπαγάνδα της… Ε.Σ.Σ.Δ. Ντα!

Αλλάζω κανάλι για να γλυτώσω από την Σταλινική υστερία και “πέφτω” στον Τζών ΜακΚλέιν, κοινώς Μπρους Γουίλις σε ταινία της σειράς “Πολύ Σκληρός για να Πεθάνει”, το οποίο όμως διαδραματιζόταν στην… Ρωσσία!

Δε μπορεί κάτι έχω κάνει σκέφτηκα. Βέβαια βρέθηκα στην επίσης μετα-Σοβιετική και νυν καρα-καπιταλιστική σύγχρονη Ρωσσία και άρχισα να νοιώθω καλύτερα! Εκεί ο ΜακΚλέιν και γενικώς οι πρωταγωνιστές της σειράς μάλλον πληρώθηκαν από τις αντιπροσωπίες αυτοκινήτων, διότι κατέστρεψαν τουλάχιστον εκατοντάδες χωρίς φυσικά να πάθουν τίποτα!

Αλλά, τέλος πάντων για άλλον λόγο γράφω αυτό το σχόλιο (με χιούμορ φυσικά μέχρι εδώ).

Σε όλες αυτού του είδους ταινίες, Τζέιμς Μποντ, Καουμπόικα και στυλ ΜακΚλέιν οι κακοί κάνουν πάντα ένα μοιραίο λάθος. Στις ταινίες βέβαια φαίνεται αστείο αλλά στην πραγματικότητα χωρίς να είναι καθόλου αστείο ισχύει σε υπέρτατο βαθμό.

Θέλουν να απολαύσουν τη νίκη τους καθυστερώντας την φυσική εξόντωση του αντιπάλου τους, ώστε να του δώσουν χρόνο (μαζί και στον σκηνοθέτη) να ανατρέψει την κατάσταση. Πάντα αρχίζουν έναν ανόητο και υπερφίαλο μονόλογο, διότι το υπερ-εγώ τους δεν τους αφήνει σε ησυχία, αντί να πατήσουν τη σκανδάλη και να τελειώνουν. Ξεχνούν πως τίποτα δεν έχει τελειώσει πραγματικά εάν δεν έχει… τελειώσει! Μερικοί, ειδικά στις ταινίες του Τζέιμς Μποντ φεύγουν νωρίτερα, διότι μάλλον έχουν ευαισθησία στα αίματα και ο Μποντ γίνεται… αέρας!

Ώσπου να αυτοψυχαναλυθούν και να αυτοθαυμαστούν ο αντίπαλος έχει ήδη λυθεί ή έχει βγάλει κάποιο κρυμμένο μαχαίρι ή περίστροφο και τους έχει στείλει για καλύτερη ψυχανάλυση στον άλλο Κόσμο. Εξ’ άλλου οι πρωταγωνιστές πρέπει να ολοκληρώσουν την ταινία.

Την ίδια ακριβώς μέθοδο εξόντωσης ακολουθούν και οι πολιτικοί. Αργούν, διότι θέλουν να απολαύσουν την εξουσία τους και την νίκη τους!

Οι άνθρωποι όμως της νύχτας και της μαφίας εάν έχετε προσέξει δεν αναλώνονται σε άσκοπες συζητήσεις ούτε έχουν ψυχολογικά προβλήματα. Ένα πληρωμένος δολοφόνος ή μία βόμβα και… τέλος. Δεν λείπει το υπερ-εγώ και εδώ, αλλά υπερισχύει η αποτελεσματικότητα.

Προσέξτε το αυτό. Και οι καιροί αλλάζουν…