Μία Σημερινή (7 Ιουλίου 2014) Εκτίμηση για την Κατάσταση

Η άποψίς μου είναι πως όντως υπάρχει σαφής διαφορά σε σχέση με τα προηγούμενα έτη. Όσοι εκτιμούν πως έχει αρχίσει η ανάκαμψη, (όσο και εάν αυτό ακούγεται περισσότερο ως ανέκδοτο) νομίζω πως δεν ψεύδονται…

Η πραγματικότητα είναι πως μετά από 6+ συνεχόμενα χρόνια βαθύτατης ύφεσης οι συσσωρευμένες απώλειες είναι τόσο μεγάλες, ώστε τώρα τα πρώτα έσοδα διατίθενται για την κάλυψη των προηγουμένων ζημιών. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο δεν φαίνονται ορατά αποτελέσματα.

Το καλοκαίρι του 2014 με τα προσδοκώμενα πολύ υψηλά έσοδα από τον τουρισμό καθώς και το επερχόμενο ΕΣΠΑ θα δώσουν τη θέση τους σε δραστηριότητες, οι οποίες θα φανούν μετά τον Οκτώβριο (και αφού αρχίσουν τα σχολεία).

Έχω διαπιστώσει όλα αυτά τα χρόνια πως ακολουθείται ένα συγκεκριμένο “μοτίβο” στις συνολικές αντιδράσεις… (μαθαίνω σιγά-σιγά κι εγώ)!

Βέβαια, όπως πάμπολλες φορές έχω γράψει η διαχείριση της δύσκολης κατάστασης ήταν από όλες τις πλευρές (κυβερνητική και επιχειρηματική) τουλάχιστον καταστροφική και χωρίς πραγματικό λόγο οδηγηθήκαμε πολύ μακριά, πολύ περισσότερο απ’ όσο ήταν να οδηγηθούμε. Προσέξτε ένα ναυάγιο φθάνει στο βάθος του πυθμένα της θάλασσας. Θέλει όμως ιδιαίτερη τέχνη να σκάψεις τον πυθμένα προκειμένου να το βυθίσεις περισσότερο.

Το άλλο είναι η (παράλογη) έμφυτη απαισιοδοξία στην Ελλάδα. Στο σημείο αυτό να επισημάνω πως δεν δέχομαι πως η κρίση ήταν αυτή, η οποία οδήγησε σε αυτήν την κατάσταση. Το 2007, μία χρονιά δηλαδή μεγάλης ευδαιμονίας στην χώρα μας σύμφωνα με το Gallup International Voice of the People ο πλέον απαισιόδοξος λαός στον Κόσμο ήταν οι …Έλληνες, (περισσότερο απαισιόδοξοι και από τους …Ιρακινούς). Οι Βιετναμέζοι παρεμπιπτόντως οι πλέον αισιόδοξοι (!). Η απαισιόδοξα οδήγησε στην κρίση και στην χείριστη αντιμετώπισή της… και όχι κατ’ ανάγκην το αντίστροφο…

Τέλος θυμηθείτε τις απόλυτα “έγκυρες” και σοφές προβλέψεις των διαφόρων ανοήτων ή/και δολίων, οι οποίοι κατάφεραν με τον τρόπο τους να παγιδεύσουν τους μη σκεπτόμενους και να επιτύχουν τους στόχους τους εις βάρος των αφελών.

Αγαπητοί μου, αναγνώστες και αναγνώστριες κινηθείτε με θάρρος και δύναμη… έρχονται πολύ καλύτερες ημέρες…

Α, μην μου διαφύγει! Όταν τις …δείτε (τις καλύτερες ημέρες –δεν αστειεύομαι-) ή όταν το διαβάσετε ή το ακούσετε από εκείνους, οι οποίοι διατυμπάνιζαν την καταστροφή της Ελλάδος, τότε πάλι θα είναι αργά… και θα έχετε πέσει και στην επόμενη παγίδα.  Όταν διαβάζετε κάποια είδηση ή εκτίμηση στις εφημερίδες ή την ακούτε από άλλα μέσα είναι ήδη …παρελθόν και εσείς το έχετε ήδη χάσει…

Δράστε άμεσα λοιπόν!